Netflix-serie 'Subteran': bloedstollende Roemeense misdaadserie mist geloofwaardige personages en plotwendingen

Regie: Octav Gheorghe, Anca Miruna Lazarescu, Daniel Sandu | Cast: Ana Ularu (Cami Serbu), Cezar Grumazescu (Marius Roman), Florin Piersic Jr. (Nicolae Tanase), Irina Artenii (Crisi Tanase), Cosmin Teodor Pana (Dracu Negrescu), Cristian Popa (Sabin Golescu), e.a. | Afleveringen: 6 | Speelduur: 40-53 minuten | Jaar: 2025

In Subteran infiltreert de Roemeense moeder en IT'er Cami in de gewelddadige misdaadbende die haar verloofde omlegde. Terwijl ze zich schuilhoudt in Boekarest, belaagt een hele stoet gure tronies en langbenige prostituees haar en haar zoontje. Enkele opwindende scènes op de beats van Roemeense rap zullen zeker enkele fans van het genre bekoren, maar de serie mist geloofwaardigheid door de veelvuldige fortuinlijke ontsnappingen, de kille afstand van haar kind en de overdaad aan karakterkoppen.

Na enkele huiselijke scènes van het gelukkige gezin ziet Cami via een videocall live hoe de bloedmooie dochter van een misdaadbaas haar verloofde in een hotelkamer omlegt. En dat is niet de enige ongeloofwaardige scène. Na een aanvaring met de bende en een gelukkige ontsnapping infiltreert Cami ongemerkt in het criminele netwerk. De vermomming? Enkele rode haarlokken en wat extravagantere make-up. Bovendien heeft ze naar het einde toe de neiging om rond te neuzen op een verse plaats delict. Gelukkig heeft de dame een prima beschermengel.

Door de spannende in-het-hol-van-de-leeuw-insteek blijf je als kijker gemakkelijk nog even verder kijken. Op een gegeven punt groeit echter de neiging om af te haken. Toegegeven, enkele criminele personages spelen op het opwindende randje van intrigerend en karikaturaal. Net als in de films van Quentin Tarantino of de Vlaamse populaire misdaadserie Matroesjka's vliegen er namelijk wat geslaagde oneliners en lokaal dialect heen en weer.

Ook visueel weet de serie het sfeertje in de onderbuik van Boekarest goed weer te geven. Als kijker boek je niet snel meer een ticket naar deze bestemming. Toch heeft de serie qua plot en personages steeds weer een groot Kuifje in het Oostblok-gehalte. Op de vraag naar zijn avondplannen antwoordt iemand met: "Drank. Meisjes. Pijpbeurten. Chaos." Ook is het niet lang zoeken naar hoe de mysterieuze Botten aan zijn bijnaam komt. Hij loste iemand op in zuur, maar de botten gaven de identiteit van het slachtoffer weg, waarna hij in de gevangenis belandde.

Naast de ongeloofwaardigheid mist ook een gevoel van verbinding met de hoofdpersoon. Op een balkon kijkt Cami met een verrekijker toe hoe haar zoon alleen de begrafenis van zijn stiefvader (haar verloofde) bijwoont, zonder te weten of zijn eigen moeder nog leeft. Verrassend genoeg kan ze dat moment redelijk snel van zich afschudden. De actie wacht immers. Maar elke moeder voelt dat zoiets niet in de koude kleren zou kruipen.

In de grote ontknoping breekt de bende – inclusief moeder Cami – binnen in een politiebureau. Dankzij een belangrijke voetbalwedstrijd en het binnensmokkelen van een tv-scherm verloopt dat aanvankelijk verrassend vlotjes en triomfantelijk.
In werkelijkheid zouden zelfs de meest brute bendes waarschijnlijk een andere locatie zouden verkiezen voor een kleine diefstal. Wanneer de laatste kat-en-muisspelletjes met de politie zich ontvouwen, boeit de serie al lang niet meer. Verdient deze moeder een mogelijke hereniging met haar zoon of bellen we toch maar de kinderbescherming?



Subteran is te zien bij Netflix.