Recensie
SkyShowtime-serie 'Where the Sun Always Shines': herkenbare chaos op Mallorca
Het potentieel leuke verhaal wordt verpest door een rommelig en onsamenhangend scenario.
Regie: Felix Herngren | Cast: Per Lasson (Tom), Jerka Johansson (Timmy), Lisa Linnertop (Petra), Rakel Wärmländer (Maja), Elis Gerdt (Anton), Felix Herngren (Janne), Inger Nilsson (Elisabeth), Ulises Gimeno (Javier), Iris Herngren (Linn), Elvin Philipson (Edvin), e.a. | Afleveringen: 6 | Speelduur: 30-37 minuten | Jaar: 2025
Van je familie moet je het niet altijd hebben, zeker niet als er geld bij komt kijken. Geen verrassing dus dat in Where the Sun Always Shines problemen ontstaan wanneer een Zweeds gezin liefst twee villa's op Mallorca koopt en de hele familie meegaat. En dan verkeren er ook nog eens twee stellen binnen die familie in een midlifecrisis.
Geen bijster originele premisse dus, maar gelukkig is de setting wel mooi. Deze dramedy speelt zich voornamelijk af in die villa's. Helaas zien we verder vrij weinig van het prachtige Spaanse eiland. Van de woningen ligt er een aan de kust, met een magnifiek uitzicht op zee. De andere villa staat in het binnenland en barst van de authentieke details.
In de ene villa staat het zomerse eilandleven centraal, in het andere huis gebeuren vreemde dingen. Van een mottenplaag tot krakers. Er wordt zelfs tot twee keer toe een lijk gevonden. Uiteraard woont de rijkste broer, Tom, in de zomerse villa. Zijn minder succesvolle broertje Timmy neemt zijn intrek in het pechhuis.
In de kern is het plot meer drama dan komedie, maar het verhaal wordt niet heel serieus gebracht en dient ook niet al te serieus te worden genomen. Echt humoristisch is het allemaal ook weer niet, wel ongeloofwaardig en overdreven. Er gebeuren dingen die in het echte leven zeer onwaarschijnlijk zouden zijn.
Zoals wanneer Tom op doktersadvies in een rolstoel belandt, om een paar weken niet te lopen en verdere schade te voorkomen. Niet veel later komt Tom een buurman tegen die verdacht veel wegheeft van Jezus inclusief lichtgevende gloed. Na een zinnen tegen komt die meteen uit zijn rolstoel. Hij kan weer lopen, een wonder! Maar Tom kon prima lopen voordat hij in zijn rolstoel belandde...
De cast en soundtrack moeten Where the Sun Always Shines redden, maar helaas is het plot zo rommelig dat ze daar niet in slagen. Dat een bekende Zweedse popster verantwoordelijk is voor de muziek is een leuk detail, maar dat verandert niets aan het scenario. Enkele grote Zweedse namen zijn gestrikt voor de hoofdrollen en op hun acteerwerk valt weinig aan te merken, maar ook zij kunnen van het chaotische verhaal geen vloeiend geheel maken.
Het verhaal wel een hoog herkenbaarheidsgehalte. Veel mensen in dezelfde levensfase zullen iets van zichzelf of hun eigen leven herkennen in deze personages. En herkenbaarheid doet het nu eenmaal goed in series. Mensen zien graag dat ze niet de enigen zijn die met bepaalde zaken worstelen. Werk, geld, relaties, vrijheid: volop herkenbare thema's voor de gemiddelde veertiger die allemaal aan de orde komen. En dat niet alleen, de personages krijgen al die zaken tegelijk op hun bordje. Dan lijkt het leven van de kijker ineens zo slecht nog niet...
Van je familie moet je het niet altijd hebben, zeker niet als er geld bij komt kijken. Geen verrassing dus dat in Where the Sun Always Shines problemen ontstaan wanneer een Zweeds gezin liefst twee villa's op Mallorca koopt en de hele familie meegaat. En dan verkeren er ook nog eens twee stellen binnen die familie in een midlifecrisis.
Geen bijster originele premisse dus, maar gelukkig is de setting wel mooi. Deze dramedy speelt zich voornamelijk af in die villa's. Helaas zien we verder vrij weinig van het prachtige Spaanse eiland. Van de woningen ligt er een aan de kust, met een magnifiek uitzicht op zee. De andere villa staat in het binnenland en barst van de authentieke details.
In de ene villa staat het zomerse eilandleven centraal, in het andere huis gebeuren vreemde dingen. Van een mottenplaag tot krakers. Er wordt zelfs tot twee keer toe een lijk gevonden. Uiteraard woont de rijkste broer, Tom, in de zomerse villa. Zijn minder succesvolle broertje Timmy neemt zijn intrek in het pechhuis.
In de kern is het plot meer drama dan komedie, maar het verhaal wordt niet heel serieus gebracht en dient ook niet al te serieus te worden genomen. Echt humoristisch is het allemaal ook weer niet, wel ongeloofwaardig en overdreven. Er gebeuren dingen die in het echte leven zeer onwaarschijnlijk zouden zijn.
Zoals wanneer Tom op doktersadvies in een rolstoel belandt, om een paar weken niet te lopen en verdere schade te voorkomen. Niet veel later komt Tom een buurman tegen die verdacht veel wegheeft van Jezus inclusief lichtgevende gloed. Na een zinnen tegen komt die meteen uit zijn rolstoel. Hij kan weer lopen, een wonder! Maar Tom kon prima lopen voordat hij in zijn rolstoel belandde...
De cast en soundtrack moeten Where the Sun Always Shines redden, maar helaas is het plot zo rommelig dat ze daar niet in slagen. Dat een bekende Zweedse popster verantwoordelijk is voor de muziek is een leuk detail, maar dat verandert niets aan het scenario. Enkele grote Zweedse namen zijn gestrikt voor de hoofdrollen en op hun acteerwerk valt weinig aan te merken, maar ook zij kunnen van het chaotische verhaal geen vloeiend geheel maken.
Het verhaal wel een hoog herkenbaarheidsgehalte. Veel mensen in dezelfde levensfase zullen iets van zichzelf of hun eigen leven herkennen in deze personages. En herkenbaarheid doet het nu eenmaal goed in series. Mensen zien graag dat ze niet de enigen zijn die met bepaalde zaken worstelen. Werk, geld, relaties, vrijheid: volop herkenbare thema's voor de gemiddelde veertiger die allemaal aan de orde komen. En dat niet alleen, de personages krijgen al die zaken tegelijk op hun bordje. Dan lijkt het leven van de kijker ineens zo slecht nog niet...
