Disney+-serie 'Percy Jackson and the Olympians' seizoen 2: het avontuur wordt steeds leuker

Regie: Jason Ensler, Catriona McKenzie, James Bobin | Cast: Walker Scobell (Percy Jackson), Leah Sava Jeffries (Annabeth Chase), Daniel Diemer (Tyson), Dior Goodjohn (Clarisse La Rue), Charlie Bushnell (Luke Castellan), Aryan Simhadri (Grover Underwood), e.a. | Afleveringen: 8 | Speelduur: 38-44 minuten | Jaar: 2025-2026

Voor elk jaar in het leven van een film- of televisiepersonage gaan er vaak meerdere voorbij voor degene die hem of haar speelt. Vooral bij verhalen die zich afspelen tijdens de schooltijd van de protagonisten brengt dat vaak (te) grote veranderingen mee in het voorkomen van kindacteurs. Ook in het nieuwe seizoen van Percy Jackson and the Olympians laten de twee jaar sinds het vorige seizoen zich de jongelingen aanzien. Gelukkig wordt de lol die je aan de acht nieuwe afleveringen beleeft er niet minder om.

Anders dan bij Harry Potter en vooral Stranger Things, waarin de grenzen van de geloofwaardigheid van de leeftijden soms wel erg fors werden overschreden, zien Percy, Grover, Annabeth en hun maatjes er nog uit als scholieren en gedragen zij zich gelukkig ook meestal zo. Percy Jackson and the Olympians laat de hoofdpersonen tieners zijn, met alle drama en onvolwassenheid, maar ook de vindingrijkheid en begeestering van dien. Deze serie bevat serieuze thema's, maar neemt zichzelf nooit al te serieus. Een goed uitgangspunt voor een tieneravontuur.

Rick Riordan, showrunner van de televisieserie en schrijver van de boekenreeks waarop die is gebaseerd, gooit gewoon een heleboel actie, spanning, romantiek, humor en Griekse mythen en sagen in de pot en kookt er een lekker verhaal van. Een fijne formule, die Hercules: The Legendary Journeys en Xena: Warrior Princess in de jaren negentig al enthousiast uitwerkten voor pretentieloos wekelijks vermaak. Zo moeten we Percy Jackson and the Olympians ook opvatten. Voor de doelgroep (tien- tot vijftienjarigen) is er momenteel op de streamingdiensten haast geen leuker avontuur gaande.

Er zijn vijf boeken in de Percy Jackson-reeks en het tweede heet De Zee van Monsters. Na de openbaringen over Percy's afkomst en het neerzetten van de schaakstukken in het eerste seizoen is het nu tijd voor een flinke reis. Iemand vergiftigde de boom die Kamp Halfbloed beschermt en lokt zo een queeste uit die min of meer samenvalt met Percy's zoektocht naar Grover. De vriendelijke sater wordt door een oude bekende uit de Odyssee gevangengehouden op een eiland in de Sargassozee, de zee van de monsters (waar ook alle palingen worden geboren, maar dat terzijde).

Voor de liefhebbers van Griekse mythologie zijn er weer lekker veel oh ja-momenten en als de verhalen nieuw voor je zijn, krijg je als (jonge) kijker een mooi stukje cultureel erfgoed mee. Met de nodige creatieve vrijheden en moderne interpretatie à la Kaos natuurlijk: de oorlogsgod Ares is een stoere biker, de wind die je naar de gewenste locatie blaast zit in een thermosfles en in plaats van in varkentjes worden bepaalde luitjes nu in cavia's veranderd. Zoals gezegd, Percy Jackson and the Olympians neemt zichzelf niet al te serieus.

Dat betekent overigens niet dat er een gebrek is aan spanning of drama. Van verschillende personages ontvouwt zich de achtergrond en vooral Annabeth staat voor een aantal lastige keuzes. Daarbij is het fijn dat vertolker Leah Sava Jeffries is gegroeid in haar rol en minder houterig acteert dan in het eerste seizoen. Walker Scobell heeft het knappe uiterlijk en de flair maar ook de enigszins nerderige uitstraling om van Percy een fijne protagonist te maken. Niet zo zwaar op de hand als Harry Potter, ook al is de inzet in dit verhaal van vergelijkbare hoogte. Strijd met goden, reuzen en andere monsters is niet niks natuurlijk.

Van Grover zien we in dit tweede seizoen van Percy Jackson and the Olympians helaas te weinig. Hij zit het grootste deel van de tijd opgesloten in een grot en communiceert met Percy via hun dromen. De vriendschap tussen de held in spe en de innemende sater verdwijnt zo als thema wat naar de achtergrond. Jammer, want hoe meer Grover, hoe beter. De rol van Percy's moeder was na het eerste seizoen eigenlijk wel uitgespeeld, dus moeten we het tevens doen met een pak minder van de altijd uitstekende Virginia Kull en dat is ergens wel een gemis.

Dat je als kijker je verstand vaak moet uitschakelen om mee te kunnen gaan in de logica kan bij een serie als deze eigenlijk geen kwaad. De gebeurtenissen volgen elkaar in hoog tempo op en wat maakt het dan uit als er af en toe een bruggetje wordt geslagen waarvan de stenen wel erg toevallig voorhanden waren? Heeft het verhaal een oorlogsbodem nodig? Bam, daar is je schip! En als de personages weer eens van kant wisselen, dan neem je alle motivaties maar voor lief. Het mag de pret niet drukken.

Een van de euvels van het eerste seizoen is door de regie trouwens flink ingedamd: de handelingen van de personages worden niet meer constant van live commentaar voorzien. Er wordt meer op vertrouwd dat de kijker zelf wel ziet wat er gebeurt. Het maakt van dit tweede seizoen een heerlijk avontuur en een mooie opmaat voor de drie seizoenen die nog op de planning staan.