Prime Video-serie '56 Days': van meetcute naar moord

Regie: Alethea Jones, Shana Stein, Lauren Wolkstein | Cast: Dove Cameron (Ciara Wyse), Avan Jogia (Oliver Kennedy), Karla Souza (Lee Reardon), Dorian Missick (Karl Connolly), Megan Peta Hill (Shyla), Alfredo Narciso (Elliot Berhane), Patch Darragh (Dan Troxler), e.a. | Afleveringen: 8 | Speelduur: 43-53 minuten | Jaar: 2026

De thriller 56 Days stelt niet alleen de vraag wie de moordenaar is, maar ook wie er is vermoord. Het aangetroffen lichaam is namelijk compleet onherkenbaar en de identificatie kost flink wat tijd. Het lichaam wordt op dag zesenvijftig van de relatie tussen Ciara en Oliver gevonden, waarna het verhaal teruggaat naar hun romantische ontmoeting. Als kijker puzzel je met plezier mee: wat is er in die zesenvijftig dagen precies misgegaan?

In de eerste afleveringen lijkt de serie nog niet veel om het lijf te hebben. Het is een thriller met wat erotische scènes en personages die niet heel veel diepgang tonen. Oliver en Ciara ontmoeten elkaar, voelen zich onweerstaanbaar tot elkaar aangetrokken en trekken al snel bij elkaar in. Maar naarmate de serie vordert, blijkt dat er veel meer onder de oppervlakte schuilgaat. Hoewel de tweede helft minder naakt bevat, is dat het deel waarin alles bloot komt te liggen.

De gelaagdheid is de grootste kracht van de serie. De personages blijken steeds complexer, verknipter zelfs, maar ook begrijpelijker. Kleine details veranderen je kijk op hun motieven en zorgen ervoor dat je sympathie voortdurend verschuift. Wat eerst irrationeel lijkt, blijkt later ineens heel logisch. Maar dat draagt juist bij aan de tragiek.

Dove Cameron speelt Ciara met een mix van kwetsbaarheid en dreiging. Ze kan in de ene scène lief en ontwapenend zijn en in de volgende bijna intimiderend. Avan Jogia geeft Oliver een warme, charmante uitstraling, maar laat tegelijk zien hoe beschadigd hij is. Hun chemie draagt de serie en maakt de dynamiek geloofwaardig. Naast Ciara en Oliver zijn er twee rechercheurs die zorgen voor lucht en humor, al voelen ze soms wat geforceerd in het verhaal geschreven. Hun scènes zijn prima, maar lijken niet altijd organisch voort te komen uit de rest van het verhaal.

Op andere momenten verandert het tempo. Richting het einde is er een aflevering die bijna volledig in het verleden speelt. Die is nodig om de puzzel compleet te maken, maar haalt wel wat tempo uit de serie. Ook kiest 56 Days er soms voor extra drama te injecten, waaronder de dood van een bijpersonage. Dat voelt wat onnodig, omdat de serie al genoeg plotwendingen bevat om de aandacht vast te houden.

De kleine hikjes worden echter goedgemaakt door de laatste aflevering, die het verhaal bevredigend afrondt. Zo groeit een wat lege erotische thriller die je denkt wel te snappen uit tot een toch verrassend gelaagde studie van liefde, leugens en destructie. Een serie die je steeds dieper naar beneden trekt en je blik op de personages voortdurend laat verschuiven.