Recensie
NPO Start-serie 'Generations': een babylijk op zolder
Verwacht geen pasklare antwoorden in dit sinistere Deense familiedrama ten tijde van het begin van de coronacrisis.
Regie: Thomas Daneskov, Ville Gideon Sörman | Cast: Ulla Henningsen (Martha), Rikke Eberhardt Isen (Rikke), Anette Støvelbæk (Tina), Alice Bier Zanden (Anso), Simon Sears (Martin), Olga Schultz (Lea), e.a. | Afleveringen: 6 | Speelduur: 53-58 minuten | Jaar: 2025
Marcus Aurelius schreef ooit dat tijd als een rivier is, gebeurtenissen stromen voorbij en worden vervangen door andere. De Prince of Persia (uit de gelijknamige gamefranchise) verbeterde de keizer-filosoof door te stellen dat tijd een oceaan in de storm is: chaotisch en oncontroleerbaar. In Generations is tijd als de golven op het strand: gebeurtenissen ebben weg, maar vloeien ook steeds weer terug. Je zou het ook een spiraal kunnen noemen, waarbij de geschiedenis steeds om dezelfde punten heen cirkelt.
Spiraalvormen worden dan ook veelvuldig onder de aandacht gebracht in dit ambitieuze, sinistere familiedrama. We zien ze terug in de rolcake die geserveerd wordt, in de tekeningen van schelpen en in patronen op de grond. Maar de (bijna) concentrische cirkels zijn op figuurlijke wijze vooral zichtbaar binnen de vrouwen van de familie van vier generaties waarvan overgrootmoeder Martha het middelpunt is.
Een van de personages zegt “je erft altijd wat je niet bevalt”. Martha wordt omschreven als een diva met oogkleppen op en dat geldt dus voor meer van de verwanten. De vrouwen uit Martha’s lijn zijn bitsig en eigengereid; hun mannen zijn begripvol en meegaand. Een bonusachterkleindochter van Martha zet het contrast nog wat dikker aan; die is juist te goedgelovig en wordt het slachtoffer van de jongens in haar omgeving. Lea is duidelijk geen bloedverwant van Martha.
Dat karaktertrekken over verschillende generaties steeds weer terugkeren is natuurlijk geen openbaring en vormt de basis van veel familiedrama, zowel in het echt als in de kunst en literatuur. In Generations is het echter verweven met een groter thema dat subtiel door het verhaal gemixt wordt. Een verhaal dat in eerste instantie vooral om de vondst van een babylijkje uit de jaren vijftig lijkt te draaien, wat grote rimpelingen binnen de familie veroorzaakt.
We volgen de impact van het dode kindje op Martha en de gezinnen van haar verwanten die allemaal met hun eigen (relatie)problematiek te kampen hebben en ondertussen om moeten leren gaan met de verordeningen en maatregelen die Denemarken neemt om de coronacrisis het hoofd te bieden; Generations speelt zich af in 2020 en naarmate de serie vordert neemt ook het (vaak schoorvoetende) gebruik van mondkapjes toe.
Martha’s dochter Rita, met wie ze op gespannen voet staat, is een sluiswachter; zij beslist wanneer het water door mag stromen en wanneer het wordt tegengehouden. Rita is tevens een complotdenker en heeft het niet op 5G-signalen in de lucht en PFAS in de grond. Het is een van de andere thema’s van de moderne tijd die in Generations worden aangestipt, maar ook weer uit focus raken. Verwacht in deze serie geen pasklare antwoorden of perfect afgesloten hoofdstukken.
Het onbestemde karakter en de vele verhaallijnen kunnen afschrikwekkend werken voor kijkers die meer van conventioneel opgebouwd en afgerond drama houden. Generations is een lappendeken van gebeurtenissen en thema’s met als rode draad de vrouwelijke lijn binnen de familie van Martha, wier slechte en goede kanten tot uiting komen in hun reacties op de zaak van de gevonden baby. Als je je gewillig laat meevoeren in deze spiraal van gebeurtenissen wordt Generations een fascinerende, soms haast transcendente ervaring.
Generations is te zien bij NPO Start.
Marcus Aurelius schreef ooit dat tijd als een rivier is, gebeurtenissen stromen voorbij en worden vervangen door andere. De Prince of Persia (uit de gelijknamige gamefranchise) verbeterde de keizer-filosoof door te stellen dat tijd een oceaan in de storm is: chaotisch en oncontroleerbaar. In Generations is tijd als de golven op het strand: gebeurtenissen ebben weg, maar vloeien ook steeds weer terug. Je zou het ook een spiraal kunnen noemen, waarbij de geschiedenis steeds om dezelfde punten heen cirkelt.
Spiraalvormen worden dan ook veelvuldig onder de aandacht gebracht in dit ambitieuze, sinistere familiedrama. We zien ze terug in de rolcake die geserveerd wordt, in de tekeningen van schelpen en in patronen op de grond. Maar de (bijna) concentrische cirkels zijn op figuurlijke wijze vooral zichtbaar binnen de vrouwen van de familie van vier generaties waarvan overgrootmoeder Martha het middelpunt is.
Een van de personages zegt “je erft altijd wat je niet bevalt”. Martha wordt omschreven als een diva met oogkleppen op en dat geldt dus voor meer van de verwanten. De vrouwen uit Martha’s lijn zijn bitsig en eigengereid; hun mannen zijn begripvol en meegaand. Een bonusachterkleindochter van Martha zet het contrast nog wat dikker aan; die is juist te goedgelovig en wordt het slachtoffer van de jongens in haar omgeving. Lea is duidelijk geen bloedverwant van Martha.
Dat karaktertrekken over verschillende generaties steeds weer terugkeren is natuurlijk geen openbaring en vormt de basis van veel familiedrama, zowel in het echt als in de kunst en literatuur. In Generations is het echter verweven met een groter thema dat subtiel door het verhaal gemixt wordt. Een verhaal dat in eerste instantie vooral om de vondst van een babylijkje uit de jaren vijftig lijkt te draaien, wat grote rimpelingen binnen de familie veroorzaakt.
We volgen de impact van het dode kindje op Martha en de gezinnen van haar verwanten die allemaal met hun eigen (relatie)problematiek te kampen hebben en ondertussen om moeten leren gaan met de verordeningen en maatregelen die Denemarken neemt om de coronacrisis het hoofd te bieden; Generations speelt zich af in 2020 en naarmate de serie vordert neemt ook het (vaak schoorvoetende) gebruik van mondkapjes toe.
Martha’s dochter Rita, met wie ze op gespannen voet staat, is een sluiswachter; zij beslist wanneer het water door mag stromen en wanneer het wordt tegengehouden. Rita is tevens een complotdenker en heeft het niet op 5G-signalen in de lucht en PFAS in de grond. Het is een van de andere thema’s van de moderne tijd die in Generations worden aangestipt, maar ook weer uit focus raken. Verwacht in deze serie geen pasklare antwoorden of perfect afgesloten hoofdstukken.
Het onbestemde karakter en de vele verhaallijnen kunnen afschrikwekkend werken voor kijkers die meer van conventioneel opgebouwd en afgerond drama houden. Generations is een lappendeken van gebeurtenissen en thema’s met als rode draad de vrouwelijke lijn binnen de familie van Martha, wier slechte en goede kanten tot uiting komen in hun reacties op de zaak van de gevonden baby. Als je je gewillig laat meevoeren in deze spiraal van gebeurtenissen wordt Generations een fascinerende, soms haast transcendente ervaring.
Generations is te zien bij NPO Start.
