Recensie
Prime Video-serie 'Spider-Noir': vooral in zwart-wit is dit een welkome, frisse traktatie in het superheldengenre
Nicolas Cage trekt alles uit de kast om van de zwartgeklede Spider een memorabel personage te maken.
Regie: Harry Bradbeer, Alethea Jones, Nzingha Stewart, e.a. | Cast: Nicolas Cage (Ben Reilly), Li Jun Li (Cat Hardy), Brendan Gleeson (Silvermane), Karen Rodriguez (Janet), Lamorne Morris (Robbie Robertson), Jack Huston (Flint Marko), e.a. | Afleveringen: 8 | Speelduur: 40-46 minuten | Jaar: 2026
Bij zijn entree twee jaar geleden in de animatiefilm Spider-Man: Across the Spider-Verse werd het de kijkers en de producenten al snel duidelijk: Spider-Noir verdient zijn eigen serie. In een filmisch universum dat overstroomt van coole personages stak hij er bovenuit als een van de aller-, allercoolsten. Niet in de laatste plaats omdat zijn stem werd ingesproken door de onvolprezen Nicolas Cage. De duistere Spider met zijn zwarte fedora en lange, leren jas had maar een paar scènes in de film, maar hij smaakte absoluut naar meer.
En zo zien we Cage nu terug in de zakelijk getitelde televisieserie Spider-Noir. Gewoon lekker met zijn eigen smoel in beeld, want dit is geen animatieserie. Hij speelt niet precies dezelfde Spider als de geanimeerde variant, maar een alternatieve versie in een parallel universum. Maak kennis met de sombere, gemankeerde Ben Reilly - zoals ‘De Spider’ echt heet - in het New York van de jaren dertig. Overigens zijn er in deze serie geen multiverse-fratsen. Ben zegt in het voorwoord dat iemand hem ooit vroeg in welk universum hij leeft, maar dat vond hij maar raar.
De Grote Depressie en de drooglegging zijn gaande en Ben probeert zijn hoofd boven water te houden door als privédetective lullige klusjes te doen. Lees: overspelige echtgenoten of echtgenotes fotograferen. “Tien dollar per dag, plus onkosten.” Als hij op een gegeven moment wordt ingeschakeld om de nachtclubzangeres Cat Hardy te schaduwen en een foto van haar onderonsje met een prominente figuur maakt, komt hij in een wirwar van machtsspelletjes, intrige, verraad en geweld terecht.
Ben heeft zijn alter ego al lang uit zijn leven gebannen vanwege een tragische gebeurtenis (jaja, dit blijft natuurlijk een Spider-Manverhaal), maar nu wordt er van verschillende kanten aan hem getrokken en is het wellicht beter om het masker en de hoed weer op te zetten. Ben is echter geen held en was dat naar eigen zeggen zelfs in zijn dagen als de Spider niet eens: “Ik deed het voor de spanning.” Momenteel is de cynische detective een zelfbenoemde lafaard en probeert hij uit alle macht buiten schot te blijven. Maar dan krijgt hij gevoelens voor femme fatale Cat…
Spider-Noir vertelt – niet verrassend – een film noir-achtig detectiveverhaal en mengt dat met modern, bovennatuurlijk drama en humor. Een dergelijke combinatie van genres pakte al zeer goed uit bij HBO’s The Penguin en ook Spider-Noir weet het beste van oud en nieuw te versmelten tot een uniek geheel. De acht afleveringen kunnen trouwens in kleur of in zwart-wit gekeken worden. Het laatste valt zeer aan te bevelen om lekker in filmnoirsfeer te komen en het geeft de serie een ‘realistischer’ en minder door CGI gedomineerde look. Visueel is Spider-Noir een welkome, frisse traktatie in het superheldengenre.
Ben Reilly is de cynische antiheld zoals we in de meeste film noir-producties tegenkomen, en wie anders dan Cage om hem gestalte te geven. De acteur met het eindeloos lange curriculum vitae mag al zijn maniertjes, stemcapriolen en gezichtsuitdrukkingen uit de kast halen en is komischer dan ooit. Mooie rollen zijn er ook van Li Jun Li als de verleidelijke Cat, Brendan Gleeson als gangsterbaas Silvermane, Karen Rodriguez als Bens secretaresse en Lamorne Morris als de journalist die weet wat de ware identiteit van de Spider is en maar niet aan de bak komt bij de Daily Bugle.
Wel had Spider-Noir een of twee afleveringen korter gekund. Sommige gesprekken gaan wel erg lang heen en weer en een aantal plottwists voegen eigenlijk niet zoveel toe en halen het ritme soms uit de gebeurtenissen. Buiten dat is Spider-Noir een heerlijke televisieserie die laat zien dat er nog steeds originaliteit en vernieuwing mogelijk is binnen het superheldengenre. Een mooi ontstaansverhaal, gedoseerde, maar flitsende actie, volwassen thema’s die met humor worden gebracht en heerlijke personages maken van Spider-Noir een van de vermakelijkste toevoegingen aan de Spider-Verse. Wel in zwart-wit kijken!
Bij zijn entree twee jaar geleden in de animatiefilm Spider-Man: Across the Spider-Verse werd het de kijkers en de producenten al snel duidelijk: Spider-Noir verdient zijn eigen serie. In een filmisch universum dat overstroomt van coole personages stak hij er bovenuit als een van de aller-, allercoolsten. Niet in de laatste plaats omdat zijn stem werd ingesproken door de onvolprezen Nicolas Cage. De duistere Spider met zijn zwarte fedora en lange, leren jas had maar een paar scènes in de film, maar hij smaakte absoluut naar meer.
En zo zien we Cage nu terug in de zakelijk getitelde televisieserie Spider-Noir. Gewoon lekker met zijn eigen smoel in beeld, want dit is geen animatieserie. Hij speelt niet precies dezelfde Spider als de geanimeerde variant, maar een alternatieve versie in een parallel universum. Maak kennis met de sombere, gemankeerde Ben Reilly - zoals ‘De Spider’ echt heet - in het New York van de jaren dertig. Overigens zijn er in deze serie geen multiverse-fratsen. Ben zegt in het voorwoord dat iemand hem ooit vroeg in welk universum hij leeft, maar dat vond hij maar raar.
De Grote Depressie en de drooglegging zijn gaande en Ben probeert zijn hoofd boven water te houden door als privédetective lullige klusjes te doen. Lees: overspelige echtgenoten of echtgenotes fotograferen. “Tien dollar per dag, plus onkosten.” Als hij op een gegeven moment wordt ingeschakeld om de nachtclubzangeres Cat Hardy te schaduwen en een foto van haar onderonsje met een prominente figuur maakt, komt hij in een wirwar van machtsspelletjes, intrige, verraad en geweld terecht.
Gerelateerd nieuws
Ben heeft zijn alter ego al lang uit zijn leven gebannen vanwege een tragische gebeurtenis (jaja, dit blijft natuurlijk een Spider-Manverhaal), maar nu wordt er van verschillende kanten aan hem getrokken en is het wellicht beter om het masker en de hoed weer op te zetten. Ben is echter geen held en was dat naar eigen zeggen zelfs in zijn dagen als de Spider niet eens: “Ik deed het voor de spanning.” Momenteel is de cynische detective een zelfbenoemde lafaard en probeert hij uit alle macht buiten schot te blijven. Maar dan krijgt hij gevoelens voor femme fatale Cat…
Spider-Noir vertelt – niet verrassend – een film noir-achtig detectiveverhaal en mengt dat met modern, bovennatuurlijk drama en humor. Een dergelijke combinatie van genres pakte al zeer goed uit bij HBO’s The Penguin en ook Spider-Noir weet het beste van oud en nieuw te versmelten tot een uniek geheel. De acht afleveringen kunnen trouwens in kleur of in zwart-wit gekeken worden. Het laatste valt zeer aan te bevelen om lekker in filmnoirsfeer te komen en het geeft de serie een ‘realistischer’ en minder door CGI gedomineerde look. Visueel is Spider-Noir een welkome, frisse traktatie in het superheldengenre.
Ben Reilly is de cynische antiheld zoals we in de meeste film noir-producties tegenkomen, en wie anders dan Cage om hem gestalte te geven. De acteur met het eindeloos lange curriculum vitae mag al zijn maniertjes, stemcapriolen en gezichtsuitdrukkingen uit de kast halen en is komischer dan ooit. Mooie rollen zijn er ook van Li Jun Li als de verleidelijke Cat, Brendan Gleeson als gangsterbaas Silvermane, Karen Rodriguez als Bens secretaresse en Lamorne Morris als de journalist die weet wat de ware identiteit van de Spider is en maar niet aan de bak komt bij de Daily Bugle.
Wel had Spider-Noir een of twee afleveringen korter gekund. Sommige gesprekken gaan wel erg lang heen en weer en een aantal plottwists voegen eigenlijk niet zoveel toe en halen het ritme soms uit de gebeurtenissen. Buiten dat is Spider-Noir een heerlijke televisieserie die laat zien dat er nog steeds originaliteit en vernieuwing mogelijk is binnen het superheldengenre. Een mooi ontstaansverhaal, gedoseerde, maar flitsende actie, volwassen thema’s die met humor worden gebracht en heerlijke personages maken van Spider-Noir een van de vermakelijkste toevoegingen aan de Spider-Verse. Wel in zwart-wit kijken!