Recensie
Disney+-serie 'Wonder Man': twee topacteurs redden een matige Marvel-serie
De nieuwe MCU-miniserie is vooral het bekijken waard vanwege een uitstekende Hollywoodvriendschap.
Regie: Destin Daniel Cretton, Stella Meghie, Tiffany Johnson, e.a. | Cast: : Yahya Abdul-Mateen II (Simon Williams), Ben Kingsley (Trevor Slattery), Demetrius Grosse (Eric Williams), Zlatko Burić (Von Kovak), Shola Adewusi (Martha Williams), Olivia Thirlby (Vivian), e.a. | Afleveringen: 8 | Speelduur: 32-34 minuten | Jaar: 2026
Marvel start het jaar rustig met Wonder Man, een komedieserie over Hollywood, waarin twee aan lagerwal geraakte acteurs een rol in de nieuwe superheldenfilm proberen te bemachtigen. De typische Marvel-actie en -superkrachten zijn ditmaal ver te zoeken en wat daarvoor in de plaats komt is weinig verrassend, maar de acteurs maken veel goed.
Wonder Man was dé film die Simon Williams als kind met zijn vader bekeek en in hem het acteervuur ontstak. Als volwassen man woont hij in Hollywood om zijn eigen legende te schrijven. Maar de inkt vloeit niet, want Simon piekert zich suf over iedere kleine bijrol en saboteert zo zijn eigen carrière.
Dan ontmoet hij acteerveteraan Trevor Slattery en ontstaat een vreemde vriendschap. Trevor is de Britse toneelspeler die superschurk The Mandarin speelde in Iron Man 3. In Shang-Chi and the Legend of the Ten Rings bracht hij zichzelf weer in een goed blaadje en nu probeert Trevor zijn acteercarrière terug te krijgen via de Wonder Man-remake.
De groeiende vriendschap tussen Simon en Trevor vormt het kloppend hart van de gelijknamige Disney+-serie, die voor een Marvel-project redelijk lowbudget is. Simon heeft het talent, maar gelooft voor geen meter in zichzelf. Trevor is ondertussen een wandelend cliché van een acteur – iedere aflevering citeert hij wel een keer iets van Shakespeare – maar met zijn kalmte weet hij het beste uit Simon te halen. De spanning komt met name van de grimmige verledens die beide mannen voor elkaar verborgen houden.
Is het ironisch dat Disney een Marvel-serie maakt over de (duistere) magie van de filmindustrie? Het entertainmentimperium is er meermaals van beschuldigd dat het Hollywood kapotmaakt met onredelijke eisen aan bioscoopketens en een streamingdienst die de filmzalen leegtrekt. Misschien zit daar wat in, maar de leukste scènes van Wonder Man zijn wel degene waarin de oude Hollywoodmagie tot leven komt.
Denk aan Trevor en Simon die samen naar de bioscoop gaan en niet uitgepraat raken over stokoude films van lang overleden acteurs. Maar ook Simon die een auditietape moet maken en nergens de rust vindt om de scène op te nemen. En dan zijn er nog de ongemakkelijke gesprekken met mede-acteurs, die pratend over hun succesvolle nieuwe rollen Simon een steekje jaloezie geven. De schrijvers en acteurs hebben het ongetwijfeld allemaal in het echt gezien en dat maakt Wonder Man lekker authentiek.
Helaas is er verder niets nieuws aan de serie, waardoor je toch wat leeg achterblijft. Natuurlijk zijn er superhelden, want dat is waarvoor je een Marvel-avontuur aanzwengelt. Maar verder? De humor is leuk, maar niet hilarisch. De actie is oké, maar blaast geen enkel dak eraf. En de plotwendingen waar de makers zo trots op lijken te zijn, zie je van een kilometer aankomen.
Eigenlijk is het grootste probleem van iedere Marvel-serie dat een filmscript wordt uitgesmeerd over zoveel mogelijk afleveringen. Ook Wonder Man had prima een bioscoopfilm van twee uur kunnen zijn in plaats van een miniserie met een goed begin en een goede einde, dat in het midden als een soufflé inzakt. Een van de middelste afleveringen speelt zich bijna volledig af op een verjaardag met irritante familieleden, wat voor de kijker voelt als – jawel – het bijwonen van een verjaardag met irritante familieleden.
Het geheime wapen van Marvel blijkt wederom casting. Yahya Abdul-Mateen II en Ben Kingsley zijn acteurs van de buitencategorie en hebben een natuurlijke klik. Kingsley is altijd leuk om te zien en komt met zijn Liverpool-accent over als een door en door sympathieke sul. Mateen is veel jonger dan zijn tegenspeler, maar dat is aan zijn spel niet af te zien. Bovendien heeft hij zijn strepen de afgelopen jaren dik verdiend in blockbusters als Aquaman en prestigieuze series zoals Watchmen. Ruim voor het einde ben je overtuigd dat je naar twee boezemvrienden kijkt.
Wonder Man is vooral een grappige serie over twee acteurs die bekend proberen te worden in Hollywood. Hebben we niet al honderd films en series gezien die dit verhaal beter vertelden? Absoluut, maar dit is de eerste keer dat het gebeurt in het Marvel Cinematic Universe. Is dat genoeg reden om toch te kijken? Uuuuuh… als je Marvel-fan bent wel. En zo niet, dan kun je maar beter een heel grote fan zijn van de twee hoofdrolspelers.
Marvel start het jaar rustig met Wonder Man, een komedieserie over Hollywood, waarin twee aan lagerwal geraakte acteurs een rol in de nieuwe superheldenfilm proberen te bemachtigen. De typische Marvel-actie en -superkrachten zijn ditmaal ver te zoeken en wat daarvoor in de plaats komt is weinig verrassend, maar de acteurs maken veel goed.
Wonder Man was dé film die Simon Williams als kind met zijn vader bekeek en in hem het acteervuur ontstak. Als volwassen man woont hij in Hollywood om zijn eigen legende te schrijven. Maar de inkt vloeit niet, want Simon piekert zich suf over iedere kleine bijrol en saboteert zo zijn eigen carrière.
Dan ontmoet hij acteerveteraan Trevor Slattery en ontstaat een vreemde vriendschap. Trevor is de Britse toneelspeler die superschurk The Mandarin speelde in Iron Man 3. In Shang-Chi and the Legend of the Ten Rings bracht hij zichzelf weer in een goed blaadje en nu probeert Trevor zijn acteercarrière terug te krijgen via de Wonder Man-remake.
De groeiende vriendschap tussen Simon en Trevor vormt het kloppend hart van de gelijknamige Disney+-serie, die voor een Marvel-project redelijk lowbudget is. Simon heeft het talent, maar gelooft voor geen meter in zichzelf. Trevor is ondertussen een wandelend cliché van een acteur – iedere aflevering citeert hij wel een keer iets van Shakespeare – maar met zijn kalmte weet hij het beste uit Simon te halen. De spanning komt met name van de grimmige verledens die beide mannen voor elkaar verborgen houden.
Gerelateerd nieuws
Is het ironisch dat Disney een Marvel-serie maakt over de (duistere) magie van de filmindustrie? Het entertainmentimperium is er meermaals van beschuldigd dat het Hollywood kapotmaakt met onredelijke eisen aan bioscoopketens en een streamingdienst die de filmzalen leegtrekt. Misschien zit daar wat in, maar de leukste scènes van Wonder Man zijn wel degene waarin de oude Hollywoodmagie tot leven komt.
Denk aan Trevor en Simon die samen naar de bioscoop gaan en niet uitgepraat raken over stokoude films van lang overleden acteurs. Maar ook Simon die een auditietape moet maken en nergens de rust vindt om de scène op te nemen. En dan zijn er nog de ongemakkelijke gesprekken met mede-acteurs, die pratend over hun succesvolle nieuwe rollen Simon een steekje jaloezie geven. De schrijvers en acteurs hebben het ongetwijfeld allemaal in het echt gezien en dat maakt Wonder Man lekker authentiek.
Helaas is er verder niets nieuws aan de serie, waardoor je toch wat leeg achterblijft. Natuurlijk zijn er superhelden, want dat is waarvoor je een Marvel-avontuur aanzwengelt. Maar verder? De humor is leuk, maar niet hilarisch. De actie is oké, maar blaast geen enkel dak eraf. En de plotwendingen waar de makers zo trots op lijken te zijn, zie je van een kilometer aankomen.
Eigenlijk is het grootste probleem van iedere Marvel-serie dat een filmscript wordt uitgesmeerd over zoveel mogelijk afleveringen. Ook Wonder Man had prima een bioscoopfilm van twee uur kunnen zijn in plaats van een miniserie met een goed begin en een goede einde, dat in het midden als een soufflé inzakt. Een van de middelste afleveringen speelt zich bijna volledig af op een verjaardag met irritante familieleden, wat voor de kijker voelt als – jawel – het bijwonen van een verjaardag met irritante familieleden.
Het geheime wapen van Marvel blijkt wederom casting. Yahya Abdul-Mateen II en Ben Kingsley zijn acteurs van de buitencategorie en hebben een natuurlijke klik. Kingsley is altijd leuk om te zien en komt met zijn Liverpool-accent over als een door en door sympathieke sul. Mateen is veel jonger dan zijn tegenspeler, maar dat is aan zijn spel niet af te zien. Bovendien heeft hij zijn strepen de afgelopen jaren dik verdiend in blockbusters als Aquaman en prestigieuze series zoals Watchmen. Ruim voor het einde ben je overtuigd dat je naar twee boezemvrienden kijkt.
Wonder Man is vooral een grappige serie over twee acteurs die bekend proberen te worden in Hollywood. Hebben we niet al honderd films en series gezien die dit verhaal beter vertelden? Absoluut, maar dit is de eerste keer dat het gebeurt in het Marvel Cinematic Universe. Is dat genoeg reden om toch te kijken? Uuuuuh… als je Marvel-fan bent wel. En zo niet, dan kun je maar beter een heel grote fan zijn van de twee hoofdrolspelers.
