Afgemaakt door fans én critici, maar toch onmiskenbaar in de Top 10 op Netflix: hoe verklaar je dit fantasyfenomeen?

Het is een discussie van alle tijden: waarom houdt het publiek soms zielsveel van een serie die door critici compleet wordt afgemaakt? Soms wint de stem van de kijker het glansrijk van de recensies, met een gigantische kijkcijferhit als gevolg. Wij lichten een van die ultieme 'guilty pleasures' voor je uit: zo’n serie waar jij stiekem van smult, maar waar de experts collectief van moeten huilen.

Deze keer is het de beurt aan The Witcher: Blood Origin. De spin-off van de razend populaire fantasyserie The Witcher wist nooit hetzelfde succes te behalen als de hoofdserie, maar groeide alsnog uit tot een ware kijkcijferhit. Ondanks een sterke cast met namen als Laurence O'Fuarain, Mirren Mack, Lenny Henry, Minnie Driver en Oscarwinnares Michelle Yeoh werd de serie door de pers hard onderuitgehaald.

Liftte spin-off mee op succes origineel?

Je moet goed zoeken om positieve geluiden over The Witcher: Blood Origin te vinden. IMDb is nog het meest vergevingsgezind en kent de serie een score van 5,0 toe. Op Rotten Tomatoes is de pers met een score van 29% een stuk minder enthousiast, terwijl het publiek met slechts 13% zelfs nog kritischer is.

Toch was het juist datzelfde publiek dat voor indrukwekkende kijkcijfers zorgde. In het openingsweekend wist de serie al meer dan 4,6 miljoen kijkuren te verzamelen. Tegen de tijd dat de titel uit de Netflix Top 10 verdween, stond de teller wereldwijd op ruim 65 miljoen kijkuren.

Niet weg te krijgen

Op enkele uitzonderingen na weet een spin-off het succes van het origineel zelden te evenaren. Desondanks was The Witcher: Blood Origin qua kijkcijfers een succesverhaal. De serie bleef bovendien maar liefst negen dagen op rij in de wereldwijde Netflix Top 10 staan.

Synopsis: Meer dan duizend jaar vóór de gebeurtenissen uit The Witcher slaan zeven buitenbeentjes in een elfenrijk de handen ineen om de strijd aan te gaan met een almachtig keizerrijk.