Recensie
NPO Start-serie 'A Woman of Substance': ze zal nooit en te nimmer stoppen met haar plan om wraak te nemen
Hoofdpersonage Emma is een wraakzuchtig rupsje nooitgenoeg dat langzaam alle geloofwaardigheid en sympathie verliest.
Regie: John Hardwick, Richard Senior, Samantha Harrie | Cast: Brenda Blethyn (Emma Harte), Jessica Reynolds (jonge Emma Harte), Emmett J. Scanlan (Adam Fairley), Lydia Leonard (Olivia Wainwright), Will Mellor (Jack Harte), e.a. | Afleveringen: 8 | Speelduur: 47-50 minuten | Jaar: 2026
Een oudere dame beent driftig haar kantoor in een statige wolkenkrabber in New York binnen. Achter haar een jongeman die blijft beweren goede bedoelingen te hebben, maar zij wil daar niets van weten. Het is overduidelijk de jaren zeventig: De jongen draagt een jeans met wijde pijpen en een bruin leren jack. De vrouw kleedt zich wat klassieker, maar het strakke houten meubilair, hoogpolige tapijt en de aardse tinten in haar kantoor verraden wanneer deze ontmoeting plaatsvindt. De styling van A Woman of Substance is een van de grote pluspunten, maar dat maakt het gebrekkige plot niet helemaal goed.
De jongen is gekomen om Emma Harte, de vrouw en duidelijk de eigenaresse van het imperium, te waarschuwen. Haar eigen familie zou informatie gelekt hebben om het bedrijf te ondermijnen en zo de macht en vooral het geld te kunnen grijpen. Alleen is dezelfde knul een telg van de familie Fairley. Laat Emma nou net haar hele imperium gebouwd hebben op de wraak die zij wil nemen op deze familie. Na de openingsscène springt A Woman of Substance terug in de tijd, naar begin 1900, de tijd waarin Emma’s wraakgevoelens zich ontwikkelen.
De serie speelt zich vooral af in het leven van de jonge Emma. Een meisje van het Britse platteland dat als dienstmeid werkt in het grote landhuis van de familie Fairley. Het is daar Downton Abbey maar dan met een stuk minder sympathieke familie aan het roer. Onvermijdelijk in een verhaal in een dergelijke setting, valt Emma voor de jongste zoon van lord Fairley. De onmogelijke liefde en de vreselijke manier waarop vader Fairley zijn personeel behandelt, zijn slechts het begin van een waslijst aan vreselijke dingen die Emma overkomt.
Wanneer ze het landgoed verlaat om aan haar “plan met een hoofdletter P” te starten, blijft haar leven verstrengeld met dat van de Fairleys en keer op keer is het resultaat dramatisch. De familie is vreselijk hard, achterbaks en meermaals gewelddadig, maar Emma is ook geen geheel onschuldig slachtoffer. Dat haar leven zo met dat van de familie Fairley vergroeid blijft, komt vooral doordat zij bij alles wat ze doet wraak als grote motivator heeft. Emma blijft zelf de confrontatie zoeken.
Het prachtige spel van Branda Blethyn en Jessica Reynolds als oude en jonge Emma ten spijt, blijft de protagonist een vrij eendimensionaal personage. Op zich verdienen de Fairleys alles dat Emma hen aandoet. Daarbij vallen haar vijandige overnames en slimme zakendeals moreel in het niet bij de vieze en soms gewelddadige spelletjes van haar gezworen vijand. Alleen na een paar afleveringen wordt het vooral een herhaling van zetten. Wanneer is succesvol, succesvol genoeg? Na zeventig jaar moet je ook gewoon door met je leven, zou je denken. Emma niet, die blijft tot het bittere einde vastzitten in haar eigen gelijk.
De plaatjes zijn zowel in de jonge jaren van Emma als in de jaren zeventig prachtig. Het onherbergzame Engelse landschap dat doet denken aan de diverse verfilmingen van Wuthering Heights wordt ook in deze serie als onderstreping van Emma’s grillige emoties ingezet. De inrichting van het New Yorkse kantoor laat juist zien hoe ze zich in al die jaren steeds meer is gaan opsluiten in haar eigen succes. De kleding kent in beide periodes een anachronistische knipoog, waardoor elke outfit op hetzelfde moment past in het tijdsbeeld en niet zou misstaan in een hedendaagse kledingkast.
Het heen- en weerspringen in de tijd geeft de serie wat tempo en maken lang nieuwsgierig naar hoe de puzzelstukjes precies in elkaar passen. Wat dat betreft kijkt A Woman of Substance heel lekker weg. Alleen door het totale gebrek aan persoonlijke ontwikkeling in de belangrijkste personages, is het toch vooral een gevoel van teleurstelling dat na afloop overheerst. Voor licht vermaak een prima serie, maar wie van wat meer inhoud houdt, kan deze serie ook prima overslaan.
Een oudere dame beent driftig haar kantoor in een statige wolkenkrabber in New York binnen. Achter haar een jongeman die blijft beweren goede bedoelingen te hebben, maar zij wil daar niets van weten. Het is overduidelijk de jaren zeventig: De jongen draagt een jeans met wijde pijpen en een bruin leren jack. De vrouw kleedt zich wat klassieker, maar het strakke houten meubilair, hoogpolige tapijt en de aardse tinten in haar kantoor verraden wanneer deze ontmoeting plaatsvindt. De styling van A Woman of Substance is een van de grote pluspunten, maar dat maakt het gebrekkige plot niet helemaal goed.
De jongen is gekomen om Emma Harte, de vrouw en duidelijk de eigenaresse van het imperium, te waarschuwen. Haar eigen familie zou informatie gelekt hebben om het bedrijf te ondermijnen en zo de macht en vooral het geld te kunnen grijpen. Alleen is dezelfde knul een telg van de familie Fairley. Laat Emma nou net haar hele imperium gebouwd hebben op de wraak die zij wil nemen op deze familie. Na de openingsscène springt A Woman of Substance terug in de tijd, naar begin 1900, de tijd waarin Emma’s wraakgevoelens zich ontwikkelen.
De serie speelt zich vooral af in het leven van de jonge Emma. Een meisje van het Britse platteland dat als dienstmeid werkt in het grote landhuis van de familie Fairley. Het is daar Downton Abbey maar dan met een stuk minder sympathieke familie aan het roer. Onvermijdelijk in een verhaal in een dergelijke setting, valt Emma voor de jongste zoon van lord Fairley. De onmogelijke liefde en de vreselijke manier waarop vader Fairley zijn personeel behandelt, zijn slechts het begin van een waslijst aan vreselijke dingen die Emma overkomt.
Wanneer ze het landgoed verlaat om aan haar “plan met een hoofdletter P” te starten, blijft haar leven verstrengeld met dat van de Fairleys en keer op keer is het resultaat dramatisch. De familie is vreselijk hard, achterbaks en meermaals gewelddadig, maar Emma is ook geen geheel onschuldig slachtoffer. Dat haar leven zo met dat van de familie Fairley vergroeid blijft, komt vooral doordat zij bij alles wat ze doet wraak als grote motivator heeft. Emma blijft zelf de confrontatie zoeken.
Het prachtige spel van Branda Blethyn en Jessica Reynolds als oude en jonge Emma ten spijt, blijft de protagonist een vrij eendimensionaal personage. Op zich verdienen de Fairleys alles dat Emma hen aandoet. Daarbij vallen haar vijandige overnames en slimme zakendeals moreel in het niet bij de vieze en soms gewelddadige spelletjes van haar gezworen vijand. Alleen na een paar afleveringen wordt het vooral een herhaling van zetten. Wanneer is succesvol, succesvol genoeg? Na zeventig jaar moet je ook gewoon door met je leven, zou je denken. Emma niet, die blijft tot het bittere einde vastzitten in haar eigen gelijk.
De plaatjes zijn zowel in de jonge jaren van Emma als in de jaren zeventig prachtig. Het onherbergzame Engelse landschap dat doet denken aan de diverse verfilmingen van Wuthering Heights wordt ook in deze serie als onderstreping van Emma’s grillige emoties ingezet. De inrichting van het New Yorkse kantoor laat juist zien hoe ze zich in al die jaren steeds meer is gaan opsluiten in haar eigen succes. De kleding kent in beide periodes een anachronistische knipoog, waardoor elke outfit op hetzelfde moment past in het tijdsbeeld en niet zou misstaan in een hedendaagse kledingkast.
Het heen- en weerspringen in de tijd geeft de serie wat tempo en maken lang nieuwsgierig naar hoe de puzzelstukjes precies in elkaar passen. Wat dat betreft kijkt A Woman of Substance heel lekker weg. Alleen door het totale gebrek aan persoonlijke ontwikkeling in de belangrijkste personages, is het toch vooral een gevoel van teleurstelling dat na afloop overheerst. Voor licht vermaak een prima serie, maar wie van wat meer inhoud houdt, kan deze serie ook prima overslaan.
