Netflix-serie ‘Man on Fire’: heeft genoeg charisma om Denzel Washington even te doen vergeten.

Regie: Steven Caple jr., Clare Kilner, Vincente Amorim e.a. | Cast: Yahya Abdul-Mateen II (John Creasy), Billie Boullet (Poe Rayburn), Alice Braga (Valeria Melo), Scoot McNairy (Harry Tappan), Paul Ben-Victor (Moncrief), Bobby Cannavale (Paul Rayburn) e.a. | Afleveringen: 7 | Speelduur: 42-59 minuten | Jaar: 2026

Na de film met Scott Glenn, de remake met Denzel Washington en twee Indiase versies is deze serie de vijfde adaptatie van het boek van A.J. Quinnell. De basis bleef telkens dezelfde: een ex-soldaat moet een kind beschermen, maar wordt door die opdracht menselijker. De makers hebben uiteraard variaties bedacht op dat thema. Na Italië en Mexico speelt de nieuwe Man on Fire zich af in Brazilië, wat de gelegenheid biedt om de actie in favela’s te situeren. Maar het hoofddoel is hier harde actie, de rest is bijzaak.

Voormalig militair en geheim agent John Creasy heeft zich na een mislukte operatie, waaraan hij PTSS overhield, volledig teruggetrokken. Paul Rayburn, een oude vriend en teamgenoot, haalt hem echter naar Rio de Janeiro voor een klus. Rayburn is ingehuurd door de Braziliaanse regering om mogelijke aanslagen door een linkse groepering te verijdelen. De Braziliaans geheime dienst is echter niet opgezet met de komst van Creasy, omdat die te ‘roestig’ zou zijn en liever op eigen houtje werkt.

Creasy kan niet beletten dat er een terroristische aanslag wordt gepleegd waarbij veel doden vallen. De enige getuige is Poe Rayburn, de zestienjarige dochter van Paul. Ze wordt meteen het doelwit van nieuwe aanslagen. Creasy beseft dat er overal mollen zitten en dat hij niemand van de politie, het leger of de CIA kan vertrouwen. Met de hulp van Uber-chauffeur Valeria duiken Creasy en Poe onder op de enige plaats in Rio waar terroristen en ordediensten niet staan te springen om binnen te vallen: de favela’s.

De serie probeert zich, afgezien van het basisgegeven, te onderscheiden van de vorige verfilmingen. Creasy heeft geen last van een burn-out of drankzucht, maar lijdt aan PTSS en verterende schuldgevoelens. De Braziliaanse setting maakt het mogelijk het verhaal te situeren rond een president die gelijkenissen vertoont met Jair Bolsonaro, waardoor de serie een politieke dimensie krijgt. Een groot verschil zit hem in het tweede gedeelte, waarin Creasy zich laat omringen door amateurs voor een grote Mission: Impossible- of Ocean’s Eleven -achtige operatie.

Ook verschillend van al het voorgaande is de band tussen Creasy en het kind – in dit geval een tienermeisje. Het klikt immers al meteen tussen die twee, terwijl Scott Glenn en Denzel Washington tijd nodig hadden om te ontdooien. Creasy durft ook verder gaan dan zijn voorgangers wat martelen betreft en heeft geen enkel probleem met het intimideren van vrouwen en kinderen om zijn doel te bereiken.

Als actieserie is Man on Fire business as usual. Toegegeven, sommige actiescènes zijn best spectaculair voor een streamingproductie – er werd hier duidelijk geld tegenaan gegooid – en Yahya Abdul-Mateen II (The Trial of the Chicago 7) kan je zeker geen tweedehands-Denzel noemen. De man heeft charisma bij bakken en zijn minder-is-meer-aanpak van acteren past hem als gegoten. Overigens wordt er doorgaans goed geacteerd door de hele cast.

Showrunner-scenarist Kyle Killen (The Beaver) deed echter geen moeite om sommige versleten clichés te dumpen. Wanneer Creasy Poe zelfverdediging leert, weet je meteen dat dit later van pas zal komen. De hoofdschurk is dan weer op een vervelende manier voorspelbaar. Zodra hij in beeld komt, weet je hoe laat het is. En zo zijn er nog een aantal verhaalelementen waarvan je je afvraagt: konden ze echt niets origineler bedenken?

Deze Man on Fire is zeker professioneel gemaakte actiepulp die snel verteert. Maar binnen een paar weken zal je hem weer vergeten zijn. Creasy kan wel nog enkele seizoenen meegaan, want met de vier vervolgen van Quinnell – die in 2005 overleed – heeft Hollywood vreemd genoeg nog niets gedaan. Maar Creasy is helaas geen held die veel te bieden heeft. Eens een kind zijn vaderhart heeft doen ontdooien, is er maar weinig evolutie in zijn spanningsboog mogelijk. Tenzij hij opnieuw bitter raakt.