Het is een discussie van alle tijden: waarom houdt het publiek soms zielsveel van een serie die door critici compleet wordt afgemaakt? Soms wint de stem van de kijker het glansrijk van de recensies, met een gigantische kijkcijferhit als gevolg. Wij lichten een van die ultieme 'guilty pleasures' voor je uit: zo’n serie waar jij stiekem van smult, maar waar de experts collectief van moeten huilen.

Deze keer is het de beurt aan The Witcher: Blood Origin. De spin-off van de razend populaire fantasyserie The Witcher wist nooit hetzelfde succes te behalen als de hoofdserie, maar groeide alsnog uit tot een ware kijkcijferhit. Ondanks een sterke cast met namen als Laurence O'Fuarain, Mirren Mack, Lenny Henry, Minnie Driver en Oscarwinnares Michelle Yeoh werd de serie door de pers hard onderuitgehaald.

Liftte spin-off mee op succes origineel?

Je moet goed zoeken om positieve geluiden over The Witcher: Blood Origin te vinden. IMDb is nog het meest vergevingsgezind en kent de serie een score van 5,0 toe. Op Rotten Tomatoes is de pers met een score van 29% een stuk minder enthousiast, terwijl het publiek met slechts 13% zelfs nog kritischer is.

Toch was het juist datzelfde publiek dat voor indrukwekkende kijkcijfers zorgde. In het openingsweekend wist de serie al meer dan 4,6 miljoen kijkuren te verzamelen. Tegen de tijd dat de titel uit de Netflix Top 10 verdween, stond de teller wereldwijd op ruim 65 miljoen kijkuren.

Niet weg te krijgen

Op enkele uitzonderingen na weet een spin-off het succes van het origineel zelden te evenaren. Desondanks was The Witcher: Blood Origin qua kijkcijfers een succesverhaal. De serie bleef bovendien maar liefst negen dagen op rij in de wereldwijde Netflix Top 10 staan.

Synopsis: Meer dan duizend jaar vóór de gebeurtenissen uit The Witcher slaan zeven buitenbeentjes in een elfenrijk de handen ineen om de strijd aan te gaan met een almachtig keizerrijk.

Amazon MGM Studios heeft wereldwijd de rechten binnengehaald van The Kellys, een nieuwe actiefilm met Arnold Schwarzenegger en Liam Hemsworth. De film gaat rechtstreeks naar Prime Video, waardoor de streamer opnieuw inzet op grote namen en stevig actiegeweld.

In het verhaal draait alles om Jack Kelly, een gevallen agent uit New York. Zijn vrouw Molly wordt gegijzeld door terroristen in een oud wapendepot. Om haar te redden moet Jack samenwerken met precies de mensen die hij het meest vreest: zijn eigen familie.

Familie als laatste wapen

Regisseur Brad Peyton maakt de film voor Thunder Road Films. Hij schreef het scenario samen met Tze Chun, bekend van Gotham en Once Upon a Time. Volgens Deadline zijn de opnames inmiddels bezig.

Peyton heeft de afgelopen jaren een stevig actie-cv opgebouwd. Hij maakte eerder Atlas met Jennifer Lopez voor Netflix en werkte met Dwayne Johnson aan Rampage en San Andreas. Zijn films brachten wereldwijd samen ruim een miljard dollar op.

Schwarzenegger blijft druk

Voor Schwarzenegger betekent The Kellys een nieuwe samenwerking met Amazon MGM. Hij speelt ook de kerstman in hun aankomende kerstfilm The Man with the Bag, onder regie van Adam Shankman. Daarnaast ontwikkelt 20th een nieuwe King Conan-film met Christopher McQuarrie.

Hemsworth kent Schwarzenegger al uit The Expendables 2 uit 2012. Hemsworth is de laatste tijd vooral zichtbaar bij Netflix, waar hij Henry Cavill opvolgde als Geralt of Rivia in The Witcher. Ook speelde hij in het romantische drama Lonely Planet.

The Kellys naar Prime Video

Een releasedatum voor The Kellys is nog niet genoemd. Ook een officiële trailer of foto's ontbreken voorlopig, maar de combinatie Schwarzenegger, Hemsworth, Peyton en Prime Video klinkt nu al als een sterke troef.

In 2020 was het twaalfde seizoen van Temptation Island ook het laatste. Dit gebeurde nadat deelnemers psychische klachten overhielden aan de serie. Het realityprogramma is echter terug en het eerste seizoen van Temptation Island Benelux staat week na week op de eerste plaats.

Annelien Coorevits en Rijk Hofman zijn de presentatoren. Jay, Naomi, Elias, Deborah, Rey, Morena, Burak en Nella zijn de nieuwe kandidaten. In Thailand testen deze vier koppels hun relatie, wat met de nodige smeuïgheid gepaard gaat.

Ontvangst

De kijkcijfers zijn hoog, maar de waardering voor Temptation Island is laag. Op IMDb scoort het programma een 5,3. Online wordt het programma nog steeds omschreven als "toxisch".

Tom Raes (Humo) schrijft over de eerste twee afleveringen: "Aan het eind daarvan [afl. 2] ging plots een luchtalarm af in beide resorts. Eindelijk, dacht ik, daar zul je de napalm hebben. De haalbaarheid van die wensdroom zal blijken in de derde aflevering, die er in een rechtschapen medialandschap en tijdsgewricht nooit zou komen."



Temptation Island Benelux is te bekijken op Prime Video.

De nieuwste animatiefilm van Pixar is na de bioscoop nu beschikbaar op Disney+. In Jumpers, ook wel bekend onder de titel Hoppers, staat een bijzonder experiment centraal. De film probeert het publiek te vermaken met een avontuur vol humor, chaos en spanning.

Het verhaal draait om het nieuwsgierige tienermeisje Mabel. Dankzij een nieuwe, experimentele technologie krijgt zij de kans om haar bewustzijn te verplaatsen naar een robotdier. Op deze manier kan ze rechtstreeks met echte dieren communiceren en leert ze hun leefwereld van binnenuit kennen. Wanneer het leefgebied van de dieren ernstig wordt bedreigd, komt Mabel in actie. Samen met haar nieuwe dierenvrienden probeert ze de natuur en hun thuis te beschermen tegen de ondergang.

Bekende stemmen en herkenbare details

De film combineert verschillende genres, waardoor drama, humor en actie elkaar afwisselen. Verschillende bekende Hollywoodsterren hebben hun stem aan de personages geleend. Zo spreekt Jon Hamm een rol in en is Meryl Streep te horen. Dave Franco verzorgt de stem van de schurk, die de gedaante heeft van een insect. Daarnaast zit de productie vol met zogeheten 'easter eggs'. Dit zijn verborgen verwijzingen naar andere bekende films. De oplettende kijker kan onder andere knipogen ontdekken naar Back to the Future, Terminator, Jaws en het werk van Alfred Hitchcock. Ook eerdere Pixar-titels zoals Toy Story passeren subtiel de revue.

De animatie richt zich in dit avontuur specifiek op bevers, die een grote rol spelen in het verhaal. Het visuele aspect en de komische situaties rondom deze dieren vormen een belangrijk onderdeel van de film. De opbouw leidt uiteindelijk naar een grootschalige reddingsactie voor het behoud van het bos.

Conclusie

Jumpers is een veelzijdige animatiefilm die geschikt is voor een breed publiek. De film staat inmiddels in maar liefst 70 landen, waaronder Nederland, bovenaan in de Disney+ film top 10!

Nu bekend is dat Clint Eastwood volgens zijn zoon - zoals te lezen op FilmTotaal - is gestopt als acteur en regisseur, kunnen we terugkijken op zijn uitzonderlijk lange loopbaan. Vaak gaat het dan over zijn grote films. Zijn doorbraak was echter niet op het witte doek, maar op televisie, met de westernserie Rawhide, waarin hij jarenlang een vertrouwd gezicht was.

Die serie liep van 1959 tot 1965 en speelde zich af in het Amerikaanse Westen na de Burgeroorlog. De verhalen volgden een groep veedrijvers die grote kuddes door gevaarlijk gebied moesten leiden. Onderweg kregen zij te maken met misdaad, armoede, ruzies en morele dilemma's. De toon was ernstig, maar toegankelijk.

Jarenlang Rowdy Yates

Eastwood speelde Rowdy Yates, een jonge en soms opvliegende cowboy. Hij stond naast kuddeleider Gil Favor, gespeeld door Eric Fleming. Favor was de ervaren leider, terwijl Yates nog moest leren hoe zwaar het leven onderweg was. Juist die groei maakte het personage interessant.

Rawhide was geen snelle actieserie. Veel afleveringen draaiden om ontmoetingen met vreemden, kleine conflicten en moeilijke beslissingen. Daardoor kreeg de serie meer diepte dan alleen paarden, stof en revolvers. Voor veel kijkers werd het een herkenbaar beeld van volhouden en samenwerken. De serie paste goed bij de televisiesmaak van die tijd.

Eerste stappen richting dé Eastwood

Voor Eastwood was de serie een belangrijke leerschool. Hij werkte jarenlang in een vast ritme, voor een groot publiek en binnen een populair genre. Zijn rustige blik, korte zinnen en sobere houding vielen op. Die stijl zou later een groot deel van zijn filmimago bepalen.



Na Rawhide koos Eastwood nadrukkelijk voor films. In Italië brak hij internationaal door met westerns als A Fistful of Dollars, For a Few Dollars More en The Good, the Bad and the Ugly. Later volgden Amerikaanse successen, waaronder Dirty Harry, die zijn harde imago verder versterkten.

Grote naam in Hollywood

Daarna bouwde hij ook als regisseur aan zijn naam in Hollywood en daarbuiten. Met films als Unforgiven en Million Dollar Baby liet hij zien dat hij meer was dan een stoere filmheld. Zijn werk werd gevoeliger van toon, stiller en vaak gericht op schuld, ouderdom en verantwoordelijkheid.

Als Juror #2 inderdaad zijn laatste film blijft, sluit Eastwood een loopbaan af die begon met een jonge cowboy op televisie. Rawhide is daardoor meer dan een voetnoot. Het was de plek waar een acteur zichtbaar groeide naar de legende die hij nu is. De serie is nergens in Nederland te streamen, wel kun je de serie op dvd kopen. Juror #2 stream je op Netflix.

Jarenlang leek het erop dat Stargate eindelijk aan een grote terugkeer zou beginnen. Prime Video werkte aan een nieuwe serie binnen het geliefde sciencefictionuniversum, maar onlangs werd onverwacht de stekker uit het project getrokken. Daarmee bleef vooral één vraag hangen: is Stargate nu definitief van de baan?

Voorlopig wel, maar waarschijnlijk niet voorgoed, is het korte antwoord. Volgens meerdere bronnen heeft Prime Video besloten om niet verder te gaan met de versie die werd ontwikkeld door Stargate-veteraan Martin Gero. Tegelijkertijd zou de streamingdienst nog altijd plannen hebben met het merk en worden nieuwe mogelijkheden achter de schermen onderzocht.

Uitbreiding van het universum

De geannuleerde serie was bedoeld als een voortzetting van de bestaande verhaallijn uit Stargate SG-1, Stargate Atlantis en Stargate Universe. Gero werkte ruim twee jaar aan het project en kreeg daarbij hulp van bekende namen uit de franchise, waaronder Brad Wright en Joseph Mallozzi. De serie moest zowel nieuwe kijkers aanspreken als trouw blijven aan de bestaande geschiedenis van Stargate.

Volgens berichten ontstonden er uiteindelijk meningsverschillen over de creatieve koers. Prime Video zou hebben gevreesd dat de serie vooral aantrekkelijk was voor bestaande fans en minder voor een breder, nieuw publiek. Bovendien zouden de leidinggevenden die het project eerder hadden goedgekeurd inmiddels zijn vertrokken, waarna een nieuwe directie een andere richting voor ogen kreeg.

Kritiek uit bekende hoek

Mallozzi reageerde openlijk teleurgesteld op het besluit. De producent benadrukte dat er juist veel aandacht was besteed aan toegankelijkheid voor nieuwe kijkers, zonder de trouwe achterban uit het oog te verliezen. Volgens hem had de serie juist de klassieke elementen van Stargate behouden: avontuur, ontdekking, humor, actie en een hechte groep hoofdpersonages.



Toch lijkt het verhaal nog niet ten einde. Prime Video bezit nog altijd de rechten op Stargate en zou vastbesloten zijn om iets met de franchise te doen. De kans lijkt zelfs groot dat als een toekomstig project uiteindelijk verschijnt, dit dan eerder een volledige herstart zal zijn, in plaats van een vervolg op de bestaande series. Voor fans betekent dat dat Stargate momenteel stilligt, maar zeker nog niet definitief verdwenen is.

De populaire HBO-serie Euphoria is inmiddels na zeven jaar en drie seizoenen officieel tot een einde gekomen met een extra lange slotaflevering.

De dramaserie veranderde in het laatste seizoen van een tienerdrama enigszins in een misdaadthriller. Na de uitzending gaf maker Sam Levinson tekst en uitleg over dit opmerkelijke slot. Het overlijden van acteur Angus Cloud in 2023 door een overdosis had namelijk een enorme impact op het script. Levinson gooide zijn oorspronkelijke plannen hierdoor volledig om.

De harde realiteit van drugsverslaving

Volgens de maker was het noodzakelijk om de grimmige werkelijkheid van fentanylverslaving te tonen. Waar experimenteren vroeger vaak afliep met een sisser, is de huidige realiteit volgens hem veel dodelijker. Levinson wilde de kijker bewust in de positie plaatsen van een familielid dat een naaste verliest. Hoewel critici het einde pessimistisch noemen, ziet de maker zelf juist een vorm van genade en hoop in de laatste scènes.

Zendaya speelt opnieuw de hoofdrol van Rue, bij wie de pogingen om van de verdovende middelen af te blijven centraal staan. Levinson was erg trots en tevreden over hoe Zendaya deze rol invulde.

Verantwoordelijkheid nemen als filmmaker

De maker vond het zijn verantwoordelijkheid om de gevaren van de huidige drugscrisis ongezouten in beeld te brengen. "Toen hij overleed, moest ik het script veranderen. Je kunt tegenwoordig geen verhaal over verslaving vertellen zonder de echte consequenties te tonen", aldus Levinson.



Met de laatste aflevering sluit HBO een succesvol hoofdstuk af. Hoofdrolspelers zoals Zendaya, Sydney Sweeney en Jacob Elordi gebruiken de serie als springplank voor een verdere carrière in Hollywood.

De drama/komedieserie The Four Seasons is inmiddels alweer 40 dagen op Netflix te zien en heeft momenteel in zeventien landen, na een gestage stijging naar de top, de eerste positie ingenomen, terwijl de reeks in Nederland enkel de serie Roosters voor zich moet dulden en op de tweede plek staat.

Het tweede seizoen van deze productie, gemaakt door Tina Fey en Tracey Wigfield, draait om de herkenbare strubbelingen van dertigers en veertigers. De kijker volgt een vriendengroep die samen op vakantie gaat. Oude dromen over romantiek en avontuur maken hierin snel plaats voor de nuchtere realiteit van een alcoholvrije maand en spelletjes op de iPad. Net als in het eerste seizoen duurt elke vakantiebestemming twee afleveringen, waardoor de personages telkens in een compleet andere omgeving belanden.

Het verlies van Nick zorgt voor spanningen

In de nieuwe afleveringen probeert de groep het overlijden van Nick te verwerken. Zijn as moet worden uitgestrooid op een bergtop, maar dat verloopt uiteraard niet soepel. Daarnaast zorgt zijn dood voor de nodige juridische problemen tussen zijn ex-vrouw Anne en zijn zwangere vriendin Ginny. De toon blijft ondanks de ruzies en het rouwproces licht en grappig.

Het huwelijksleven van de overige koppels kent eveneens de nodige dieptepunten. Zo hebben Danny en Claude flinke discussies over hun eventuele kinderwens.

The White Lotus

De serie doet denken aan HBO's hitserie The White Lotus waarin ook volwassen relatieproblemen op vakantie aan de orde komen. Op IMDb scoort de serie momenteel een 7,2.

Het einde van het vijfde seizoen van Stranger Things vorig jaar december houdt de gemoederen nog altijd flink bezig. Vooral het lot van het personage Eleven, gespeeld door Millie Bobby Brown, zorgt voor veel discussie onder fans. In de slotfase van de Netflix-serie blijft namelijk -spoiler alert- onduidelijk of zij de strijd heeft overleefd of niet.

Acteur David Harbour, die vijf seizoenen lang de rol van politiechef Jim Hopper vertolkte, heeft zich nu ook uitgesproken over de kwestie. Tijdens een gesprek met USA Today liet hij doorschemeren dat hij niet gelooft in een goede afloop voor het personage. "Ik denk dat ze dood is", fluisterde de acteur de interviewer toe, waarna hij er snel grappend vandoor ging.

Verdeeldheid binnen de cast

In de allerlaatste aflevering lijkt Eleven zichzelf op te offeren om de wereld te redden van het Upside Down. Ze blijft achter in deze alternatieve dimensie om de poort definitief te sluiten. Hoewel Mike in de serie de theorie oppert dat Eleven nog ergens in het geheim leeft, delen de meeste acteurs die hoop niet. Sadie Sink en Caleb McLaughlin gaven eerder al aan te denken dat het personage echt is overleden.

Gaten Matarazzo houdt nog een slag om de arm en denkt dat de makers de boel eventueel nog om kunnen draaien. Alleen Noah Schnapp is ervan overtuigd dat Eleven nog leeft. Volgens seriemaker Matt Duffer hebben de acteurs deze conclusie overigens volledig zelf getrokken, zonder dit met de schrijvers te overleggen.

Toekomst van de franchise

Met de uitspraken van Harbour sluit opnieuw een hoofdrolspeler zich aan bij het kamp dat uitgaat van een dodelijke afloop. Hoewel een officieel verlossend antwoord voorlopig uitblijft, lijkt de dood van Eleven momenteel de meest gesteunde theorie. Dit open einde zorgt ervoor dat de hitserie ook na de finale een belangrijk gespreksonderwerp blijft.

Regie: Nick Green | Afleveringen: 3 | Speelduur: 46-55 minuten | Jaar: 2026

Documentaires over Michael Jackson hebben tot nu toe zelden een neutrale positie ingenomen. Sinds de beschuldigingen van kindermisbruik de zangcarrière van de legendarische popster overheersten, leken producties over de zanger vaak in één van twee kampen terecht te komen: verdediging of veroordeling. Bij Michael Jackson: The Verdict is dat niet het geval.

De makers van deze documentaire kiezen bewust voor een andere aanpak. De serie probeert niet opnieuw een oordeel te vellen of een kant te kiezen, maar kijkt naar wat er daadwerkelijk gebeurde tijdens de juridische procedures en hoe men uiteindelijk tot een uitspraak kwam.

Waar vergelijkbare documentaires vertrekken vanuit een vooraf ingenomen standpunt, houden de makers hier opvallend veel afstand. Zowel de beschuldigingen als de verdediging krijgen uitgebreid aandacht. Getuigenissen, juridische argumenten en mediaberichtgeving worden naast elkaar gelegd zonder dat de documentaire een mening hierover probeert te sturen. Michael Jackson wordt niet neergezet als slachtoffer van een heksenjacht, maar ook niet als een veroordeelde dader. De makers lijken vooral geïnteresseerd in de feiten, de context en de juridische werkelijkheid.

Die terughoudendheid werkt eigenlijk wel verfrissend. De serie erkent de gevoeligheid van de zaak en het thema, zonder zelf partij te kiezen. Daardoor ontstaat er een korte docuserie die de kijker duidelijk wil informeren en niet wil laten oordelen.

Daarnaast wordt veel aandacht besteed aan de maatschappelijke context waarin de gebeurtenissen plaatsvonden. De enorme mediabelangstelling, de publieke beeldvorming en de invloed van Jacksons wereldwijde bekendheid komen ook aan bod. Dat verklaart ook waarom deze rechtszaak veel meer werd dan een juridisch conflict tussen betrokken partijen. De rechtszaak werd een fenomeen dat wereldwijd werd gevolgd.

Toch heeft de documentaire ook enige zwakke punten. De makers willen zichtbaar volledig zijn en proberen zoveel mogelijk informatie op te nemen in de afleveringen. Dat levert een grote hoeveelheid context op, maar zorgt er tegelijkertijd voor dat de focus soms verloren gaat. Niet alles sluit mooi op elkaar aan, wat het geheel zo nu en dan wat rommelig maakt.

Er wordt simpelweg te veel informatie aangeboden op een onvoldoende gestructureerde manier. De makers van de documentaire lijken soms moeite te hebben om te bepalen welke details essentieel zijn en welke vooral interessant zijn voor de volledigheid. Dat maakt het kijken op sommige momenten inspannender dan nodig.

Ook het tempo is niet altijd een voordeel. De afleveringen nemen uitgebreid de tijd om bekenden van Jackson, zowel voor- als tegenstanders, aan het woord te laten en hun argumenten te bespreken. Dat zorgt voor veel diepgang, maar maakt de serie ook enigszins langdradig. Regelmatig wordt een punt vanuit meerdere invalshoeken belicht, zonder dat daar echt nieuwe inzichten uit voortkomen. Daar had meer in gesneden mogen worden.

Dat neemt niet weg dat Michael Jackson: The Verdict een waardevolle toevoeging is aan de vele producties die inmiddels over de artiest zijn verschenen. Juist doordat de makers zich onthouden van grote conclusies en de kijker niet in een bepaalde richting duwen.

De serie biedt geen definitief antwoord op alle vragen die rondom Michael Jackson en zijn (on)schuld blijven bestaan. En dat is misschien ook helemaal niet mogelijk. Wat de documentaire wel doet, is laten zien hoe complex de werkelijkheid achter alle nieuwsberichten van destijds is.

Het nieuwste seizoen van de horrorserie Interview with the Vampire is door Amerikaanse recensenten op Rotten Tomatoes beloond met de hoogst haalbare score. Het derde seizoen van de serie heeft op de bekende beoordelingswebsite een waardering van 100% gekregen.

De nieuwe afleveringen dragen de subtitel The Vampire Lestat en zijn een vervolg op de eerdere seizoenen. Waar de eerdere seizoenen voornamelijk draaiden om het personage Louis, verschuift de focus nu volledig naar de vampier Lestat. Hij keert in de moderne wereld terug als een excentrieke rockster en deelt via zijn muziek zijn eeuwenoude levensverhaal met het grote publiek.

Lovende kritieken voor nieuwe invalshoek

Recensenten die de eerste zes afleveringen al mochten bekijken, zijn unaniem enthousiast over deze koerswijziging. Volgens de eerste recensies sluit het verhaal perfect aan op het einde van het tweede seizoen, maar krijgt de serie tegelijkertijd een heel eigen gezicht. De afleveringen worden geprezen om de emotionele gelaagdheid en de manier waarop het hoofdpersonage worstelt met zijn monsterlijke kant en zijn verlangen naar liefde.

De afleveringen zijn gebaseerd op de gelijknamige boekenreeks van schrijfster Anne Rice. Voor de serie is een volledige soundtrack met originele muziek opgenomen, die door hoofdrolspeler Sam Reid zelf is ingezongen. Hoewel bekende personages zoals Louis en Daniel nog steeds een rol spelen in het verhaal, fungeert het seizoen volgens de critici als een op zichzelf staand psychologisch portret.

Uitzendingen binnen het horroruniversum

De serie is onderdeel van een groter, gedeeld televisie-universum van de Amerikaanse zender AMC, waarbinnen verschillende boekverfilmingen van Rice samenkomen. Sommige journalisten bestempelen de nieuwe reeks nu al als de beste serie van het huidige kalenderjaar. Het seizoen gaat op zondag 7 juni in première op de Amerikaanse televisiezender AMC en de bijbehorende streamingdienst AMC+. Een Nederlandse releasedatum voor deze nieuwe afleveringen is op dit moment nog niet officieel aangekondigd.

In 2024 verscheen de Star Wars-serie The Acolyte, die zich afspeelt aan het einde van het tijdperk van de High Republic, vóór de gebeurtenissen van de Skywalker-saga. Hoewel recensenten over het algemeen positief waren over de serie, waren de fans verdeeld en trok de reeks te weinig kijkers. Disney besloot uiteindelijk om The Acolyte na slechts één seizoen te annuleren, wat achteraf gezien een enorme domper blijkt te zijn.

The Acolyte is gemaakt door Leslye Headland en volgt een Jedi-onderzoek naar een reeks misdrijven. In de serie leerden we meer over de Jedi en de Sith. Als de serie een tweede seizoen had gekregen, zouden we nog meer over de geschiedenis van de franchise te weten zijn gekomen.

Knights of Ren

In The Acolyte komen onder andere de Knights of Ren aan bod. Deze mysterieuze groep gebruikers van de Duistere Kant van de Force werd voor het eerst geïntroduceerd in de vervolgtrilogie van Star Wars, maar kreeg nooit echt een uitgewerkte persoonlijkheid of duidelijke motivatie, behalve het dienen van Kylo Ren.

Nu heeft showrunner Headland sterk gesuggereerd dat de serie hun oorsprongsverhaal zou hebben onthuld en zou hebben uitgelegd hoe dat verbonden was met Qimir, het personage van Manny Jacinto. "Ik maak momenteel een soort heropleving van The Acolyte mee in mijn dagelijks leven", vertelde Headland onlangs aan Empire. "Ik spreek met mensen die enorme fans zijn en teleurgesteld waren over de annulering."

Nog veel te onderzoeken

Op de vraag of ze open zou staan voor een terugkeer naar de Star Wars-franchise, antwoordde ze: "Ik zou het nog steeds willen doen! Absoluut. Nu steeds meer mensen de serie ontdekken, denk ik dat er misschien een verlangen ontstaat om deze vorm van het verhaal terug te laten keren."

Ze vervolgde: "We hadden nog veel dingen die we wilden onderzoeken, waaronder het verbinden van de mythologie met de vervolgfilms. We wilden dieper ingaan op wie het personage van Manny Jacinto precies is, zijn band met Jedi-meester Vernestra, zijn connectie met Sith Lord Plagueis en vervolgens zijn relatie met andere elementen die in de vervolgfilms zijn geïntroduceerd."

Lange lijst onbeantwoorde vragen

De Star Wars-vervolgfilms lieten fans achter met een lange lijst onbeantwoorde vragen die The Acolyte mogelijk had kunnen beantwoorden. Tegelijkertijd zou de serie ook extra context hebben gegeven aan de prequeltrilogie. Nu Disney en Lucasfilm het tijdperk van de High Republic grotendeels achter zich lijken te hebben gelaten, lijkt dat echter weinig waarschijnlijk.

The Acolyte kun je bekijken op Disney+.

Regie: Alex Winckler | Cast: Jordan Bolger (André Hanscombe), Max Fincham (Alex Hanscombe), Steve Stamp (Robert Napper), Mark Stanley (Ivan Agnew), Jon Pointing (Nick Sparshatt), James Dryden (Paul Miller), Eleanor Williams (Rachel Nickell), e.a. | Afleveringen: 3 | Speelduur: 47-57 minuten | Jaar: 2026

In de zomer van 1992 hield de laffe en harteloze moord op de drieëndertigjarige Rachel Nickell het Verenigd Koninkrijk in zijn greep. De jonge moeder liep met haar zoontje van bijna drie in een park in de Londense wijk Wimbledon. Daar trof ze een onbekende man die haar met negenenveertig messteken om het leven bracht. De enige getuige was peuter Alex Hanscombe, die het gelukkig kon navertellen. Psychologen en politierechercheurs deden er samen met vader André alles aan om te achterhalen of het jochie zich iets kon herinneren over de moordenaar van zijn moeder.

De premisse van de zaak Nickell is, gecombineerd met de ophef die deze bij de Britten veroorzaakte, een dankbaar onderwerp voor dramatisering. Al vermeldt Netflix vooraf alvast dat sommige zaken en personages voor dramatisch effect zijn aangepast of verzonnen. Netflix wil graag het maximale uit de zaak halen; vrijwel gelijktijdig met het verschijnen van de driedelige dramaserie The Witness is er ook een documentaire over de zaak te kijken.

Wat de makers van het nagespeelde relaas precies voor ogen stond blijft in nevelen gehuld. Het uitgangspunt en de titel doen vermoeden dat alle inspanningen erop zijn gericht om Alex zich te laten herinneren wie zijn moeder heeft aangevallen. Men doet verwoede pogingen om met de jongen te spreken en door middel van tekeningen uit zijn geheugen te peuteren wat hij gezien heeft. Dit blijkt een hopeloze exercitie, omdat de belevingswereld van een driejarige compleet anders is dan die van een volwassene. Pas jaren later zal de impact van deze schokkende gebeurtenis op het leven van Alex duidelijk worden.

Dit is dan ook een belangrijk thema in The Witness, nadat het stof van de schok en het ongeloof over de brute moord is gaan liggen. Vader André besluit de overweldigende media-aandacht te ontvluchten en belandt met zoon Alex via Frankrijk in Spanje. Niemand daar weet van hun trauma. Alex is tien jaar later een opstandige puber die het verleden wil vergeten en gewoon rotzooi wil trappen en meisjes leren kennen. Alex begrijpt niet waarom zijn vader alles wat er nu in hun levens gebeurt koppelt aan de moord op Rachel. Het zorgt voor veel onbegrip en afstand, maar de emotionele lading ervan wil niet echt overkomen.

Daar heeft deze serie voortdurend een handje van. Tijd voor uitwerking van gevoelens is er nauwelijks. De makers trachten volledig te zijn in hun uiteenzetting van het feitenrelaas en het inkleuren van een tweetal verdachten die op de radar van de opsporing komen, maar vergeten daarbij stil te staan bij het gevoelsleven van de betrokkenen. De politie gooit er een boel geld tegenaan om de zaak op te lossen en zet onconventionele methoden in om het bewijs rond te krijgen. Razend interessante en dramatische thematiek, maar wat doet deze wervelwind aan aandacht en indrukken nou met vader en zoon Hanscombe? We komen er nauwelijks achter.

Wat ook niet helpt is de droge opsomming van feiten en gebeurtenissen die zijn gegoten in vluchtige scènes, waarin zaken nauwelijks uitgediept of uitgesproken worden. Veel momenten draaien enkel om het doen van een mededeling aan personages of publiek, maar worden niet uitgespeeld. Deze benadering gaat snel tegenstaan, vooral met de wetenschap dat de zaak Rachel Nickell zo veel interessante aspecten kent. Een geruchtmakende zaak wordt hierdoor gereduceerd tot een saaie en vermoeiende aanklacht tegen evidente onrechtvaardigheid, waar veel meer in had gezeten. Dit doet de nabestaanden geen recht.

De bekroonde dramaserie The Bear nadert definitief zijn einde. Inmiddels is er een nieuwe teaser vrijgegeven voor het vijfde en tevens allerlaatste seizoen van de populaire reeks. De hitserie, die bekendstaat om de hectische en intense sfeer in de keuken en een prachtige 8,5 scoort op IMDb, sluit hiermee een succesvol hoofdstuk af.

De serie heeft inmiddels een indrukwekkende verzameling prijzen in de wacht gesleept. In totaal won de productie al 21 Primetime Emmy Awards en 5 Golden Globes. Het tweede seizoen brak zelfs een record met de meeste overwinningen voor een comedyserie in één Emmy-jaar. Het aankomende slotstuk brengt de personages nu naar de absolute ontknoping.

De laatste avond in de keuken

Het nieuwe seizoen gaat direct van start na de heftige gebeurtenissen uit de vorige afleveringen. Sydney, Richie en Natalie ontdekken in de vroege ochtend dat Carmy volledig is gestopt met werken in de horeca. Hij laat het restaurant zonder geld achter, waardoor de overgebleven teamleden moeten vechten tegen een mogelijke verkoop. Te midden van een naderende storm proberen de nieuwe partners samen nog één keer alles te geven tijdens een laatste avond om die felbegeerde Michelinster te bemachtigen.

De opnames voor de laatste reeks afleveringen werden in februari afgerond. Actrice Jamie Lee Curtis deelde destijds via sociale media dat het team het verhaal van deze bijzondere familie krachtig heeft afgesloten. Naast de hoofdserie is er ook een speciale flashbackaflevering genaamd Gary. Deze aflevering, die geschreven is door Jon Bernthal en Ebon Moss-Bachrach, neemt de kijker mee naar het verleden van de broers en neven in de staat Indiana.

Release

Het complete slotseizoen bestaat uit acht afleveringen en verschijnt op 25 juni in zijn geheel op Disney+. Met deze release komt er na vijf seizoenen een einde aan de veelbesproken serie.