Recensie
HBO Max-serie 'Stuart Fails to Save the Universe': is een geslaagde nieuwe spin-off van ‘The Big Bang Theory’
De nerds van ons universum zullen een prima tijd hebben met deze serie.
Regie: Kyle Newacheck | Cast: Kevin Sussman (Stuart), Brian Posehn (Bert), Lauren Lapkus (Denise), John Ross Bowie (Barry), Kunal Nayyar (Raj), e.a. | Afleveringen: 10 | Speelduur: 18-25 minuten | Jaar: 2026
De spin-off Young Sheldon eindigde twee jaar geleden, maar dat betekende niet het einde van het The Big Bang Theory-entertainmentuniversum. Eind dit jaar wordt het derde seizoen van Georgie & Mandy's First Marriage verwacht, maar nu is er dus eerst de nieuwe serie Stuart Fails to Save the Universe. Een serie over ieders favoriete stripwinkelhouder (na de ‘comic book guy’ uit The Simpsons), die te maken krijgt met dat onvermijdelijke fenomeen in hedendaagse avonturenverhalen: het multiversum.
Want Leonard, Sheldon en Howard hebben (buiten beeld) een 'kwantumverstrengelingsmachine’ gemaakt, maar zoals altijd met dit soort apparaten ging er iets flink mis. Hierdoor leeft Stuart nu in een apocalyptische wereld. Zijn stripboekenwinkel loopt nog steeds, maar de klanten betalen met roestige blikjes mais en andere conserven. Er vliegen reuzenmotten rond en af en toe probeert een zombiehand uit de grond je enkels te pakken. Maar dan krijgt Stuart bezoek van zichzelf uit een andere dimensie, die hem opdraagt om de teleportatiemachine te vinden bij Caltech en het gehele multiversum te redden. “We’ve been given a quest!”
Stuart, Denise, Bert en "the evil one" (ik zal niet verklappen wie dat is) staan aan het begin van een avontuur dat ze elke aflevering naar een andere bizarre realiteitsdimensie brengt. Er is een parallelle wereld waar je geen ruzie mag maken, eentje waarin magie werkelijkheid is, koeien en (halve) paarden komen voorbij, en nog veel meer. Je begrijpt het, Stuart Fails to Save the Universe is een echte ‘dimensie-van-de-week’-serie. Een leuk uitgangspunt (vooral omdat het viertal onderweg allerlei geliefde personages uit The Big Bang Theory tegenkomt), maar halverwege de serie van tien afleveringen begint het al wel wat repetitief te worden.
Aan de andere kant zal dat liefhebbers van dit soort maffe parallelle werelden worst wezen. Alle fratsen van het multiversum komen voorbij (meerdere versies van jezelf, tijdreizen, interdimensionale portalen) en dat zal voor de incrowd als een warm bad voelen, zeker als je van de personages en de sfeer van The Big Bang Theory en de andere spin-offs houdt. De showrunners hebben aangegeven dat Stuart Fails to Save the Universe het soort serie is dat Leonard, Sheldon en Howard en natuurlijk Stuart zelf graag zouden kijken. Een sciencefiction-avontuur met, voor en door nerds.
Qua humor verschilt Stuart Fails to Save the Universe niet substantieel van de andere producties in dit televisie-universum. De grappen hebben soms een wat lange aanloop en worden ook te lang aangehouden (in de dimensie waar je geen ruzie mag maken, krijgen de personages bijvoorbeeld om de haverklap een elektrische schok), maar het is allemaal vlot geschreven en met goed gevoel voor komische timing gespeeld. De meta-humor is natuurlijk ook niet van de lucht (vooral in de slotaflevering) en de popcultuurreferenties en coole achtergrondnummers leuken het geheel nog wat meer op. De nerds onder ons zullen hiermee een prima tijd hebben.
De spin-off Young Sheldon eindigde twee jaar geleden, maar dat betekende niet het einde van het The Big Bang Theory-entertainmentuniversum. Eind dit jaar wordt het derde seizoen van Georgie & Mandy's First Marriage verwacht, maar nu is er dus eerst de nieuwe serie Stuart Fails to Save the Universe. Een serie over ieders favoriete stripwinkelhouder (na de ‘comic book guy’ uit The Simpsons), die te maken krijgt met dat onvermijdelijke fenomeen in hedendaagse avonturenverhalen: het multiversum.
Want Leonard, Sheldon en Howard hebben (buiten beeld) een 'kwantumverstrengelingsmachine’ gemaakt, maar zoals altijd met dit soort apparaten ging er iets flink mis. Hierdoor leeft Stuart nu in een apocalyptische wereld. Zijn stripboekenwinkel loopt nog steeds, maar de klanten betalen met roestige blikjes mais en andere conserven. Er vliegen reuzenmotten rond en af en toe probeert een zombiehand uit de grond je enkels te pakken. Maar dan krijgt Stuart bezoek van zichzelf uit een andere dimensie, die hem opdraagt om de teleportatiemachine te vinden bij Caltech en het gehele multiversum te redden. “We’ve been given a quest!”
Gerelateerd nieuws
Stuart, Denise, Bert en "the evil one" (ik zal niet verklappen wie dat is) staan aan het begin van een avontuur dat ze elke aflevering naar een andere bizarre realiteitsdimensie brengt. Er is een parallelle wereld waar je geen ruzie mag maken, eentje waarin magie werkelijkheid is, koeien en (halve) paarden komen voorbij, en nog veel meer. Je begrijpt het, Stuart Fails to Save the Universe is een echte ‘dimensie-van-de-week’-serie. Een leuk uitgangspunt (vooral omdat het viertal onderweg allerlei geliefde personages uit The Big Bang Theory tegenkomt), maar halverwege de serie van tien afleveringen begint het al wel wat repetitief te worden.
Aan de andere kant zal dat liefhebbers van dit soort maffe parallelle werelden worst wezen. Alle fratsen van het multiversum komen voorbij (meerdere versies van jezelf, tijdreizen, interdimensionale portalen) en dat zal voor de incrowd als een warm bad voelen, zeker als je van de personages en de sfeer van The Big Bang Theory en de andere spin-offs houdt. De showrunners hebben aangegeven dat Stuart Fails to Save the Universe het soort serie is dat Leonard, Sheldon en Howard en natuurlijk Stuart zelf graag zouden kijken. Een sciencefiction-avontuur met, voor en door nerds.
Qua humor verschilt Stuart Fails to Save the Universe niet substantieel van de andere producties in dit televisie-universum. De grappen hebben soms een wat lange aanloop en worden ook te lang aangehouden (in de dimensie waar je geen ruzie mag maken, krijgen de personages bijvoorbeeld om de haverklap een elektrische schok), maar het is allemaal vlot geschreven en met goed gevoel voor komische timing gespeeld. De meta-humor is natuurlijk ook niet van de lucht (vooral in de slotaflevering) en de popcultuurreferenties en coole achtergrondnummers leuken het geheel nog wat meer op. De nerds onder ons zullen hiermee een prima tijd hebben.