Recensie
Netflix-serie 'Kacken an der Havel': kack happens
Sympathieke maar flauwe Duitse komedie over een rapper op zoek naar een hit en de invulling van het vaderschap.
Regie: Jano Ben Chaabane, Alex Schaad | Cast: Anton Schneider/Fatoni (Toni), Sky Arndt (Charly), Dimitrij Schaad (Johnny Carrera), Jördis Triebel (Nancy), Taneshia Abt (Dalia), e.a. | Afleveringen: 9 | Speelduur: 34-36 minuten | Jaar: 2026
Het fictieve Kacken an der Havel in de deelstaat Brandenburg is een gat waar je nog niet dood gevonden wil worden. En laat dat nou net gebeuren met de moeder van de rappende hoofdpersoon Toni. Het Oost-Duitse gehucht staat bekend om zijn bladblazersmuseum, heeft een ‘upermarkt’, waarvan de ‘S’ al dertig jaar ontbreekt en wordt gerund door actrice Veronica Ferres als burgemeester die zo corrupt is als de neten.
Kacken an der Havel is de vermeende geboorteplaats van Toni Fleischer, een fictieve versie van rapper Antoni Schneider oftewel Fatoni. De negendelige serie Kacken an der Haven, ook wel bekend als Crap Happens, is een denkbeeldige vertaling van zijn leven. Het zit Toni allemaal niet mee. Hij werkt in een pizzeria, maar droomt van een leven als rapartiest. De man maakt alleen nooit iets af, laat staan dat hij ooit een heel nummer heeft afgerond. Ooit gaat zijn leven beginnen.
Toni’s moeder heeft een zwak voor eenden en runt een sleepdienst in Toni’s geboortedorp. Wanneer ze een eend uit een boom wil redden valt ze met tak en al op de grond, om vervolgens dodelijk door de bliksem te worden getroffen. Kack happens. Toni moet terug naar Kacken, net terwijl hij de aandacht van een platenbaas heeft na een rapbattle. In zijn geboortedorp staat hij na jaren oog in oog met zijn zussen, zijn veel te jonge stiefvader en als klap op de vuurpijl zijn zoon Charly - waarvan hij niet eens wist dat hij die had.
Het is meligheid troef in de serie van de broers Alex en Dimitrij Schaad. De laatste speelt overigens de bijrol van Toni’s stiefvader Johnny Carrera. Die iedereen wil doen geloven dat hij Mexicaan is en ondanks zijn leeftijd graag papa of opa genoemd wil worden. Het plot schiet alle kanten op, waarbij elke aflevering de focus lijkt te verleggen, maar net zoals Toni nooit iets afmaakt. Toni wordt onder druk gezet om een hit te schrijven, maar er komt niets zinnigs uit. Ondertussen wordt hij geacht een band met Charly op te bouwen, maar met het vaderschap weet hij al helemaal geen raad.
Kacken an der Havel is vormgegeven in veel felle primaire kleuren, variërend van de outfits tot de decors. Het doet dan ook aan als een stripverhaal, waar de vele flauwigheden prima zijn in te passen. De lichtvoetige toon heeft ook tot onvermijdelijk gevolg dat de karakters weinig diepte meekrijgen. Er is een overdaad aan bijfiguren die niet allemaal even goed uit de verf komen en soms zelfs een onduidelijke functie in het verhaal innemen. Toni zelf is een goedzak die eigenlijk nergens goed in is, maar het toch telkens opnieuw blijft proberen. Je moet het hem nageven.
De Duitse serie moet het hebben van kleine charmante knipogen. Tamelijk hilarisch en kolderiek is platenbaas Dr. Drehws, met een hele goudmijn aan tanden in zijn mond. Om Toni en zijn familie beter te leren kennen reist hij af naar Kacken. In restaurant Gaslight krijgt de kijker in een salvo oneliners de term gaslighting uitgelegd. Ook grappig is de hitproducent, die wordt betaald met de gouden Trabant uit Toni’s erfenis.
Maar deze komische speldenprikjes blijken niet voldoende om de interesse in de alle kanten opschietende serie vast te houden. Sommige verhaalelementen vragen om uitleg, maar krijgen deze niet. Wat is bijvoorbeeld de functie van het door Toni geadopteerde eendenkuiken Tupac, behalve dat een leuke gimmick zijn? De fictieve levensloop van rapper Fatoni is een samenraapsel van geslaagde en minder geslaagde flauwekul, maar een een(d)heid is het niet.
Het fictieve Kacken an der Havel in de deelstaat Brandenburg is een gat waar je nog niet dood gevonden wil worden. En laat dat nou net gebeuren met de moeder van de rappende hoofdpersoon Toni. Het Oost-Duitse gehucht staat bekend om zijn bladblazersmuseum, heeft een ‘upermarkt’, waarvan de ‘S’ al dertig jaar ontbreekt en wordt gerund door actrice Veronica Ferres als burgemeester die zo corrupt is als de neten.
Kacken an der Havel is de vermeende geboorteplaats van Toni Fleischer, een fictieve versie van rapper Antoni Schneider oftewel Fatoni. De negendelige serie Kacken an der Haven, ook wel bekend als Crap Happens, is een denkbeeldige vertaling van zijn leven. Het zit Toni allemaal niet mee. Hij werkt in een pizzeria, maar droomt van een leven als rapartiest. De man maakt alleen nooit iets af, laat staan dat hij ooit een heel nummer heeft afgerond. Ooit gaat zijn leven beginnen.
Toni’s moeder heeft een zwak voor eenden en runt een sleepdienst in Toni’s geboortedorp. Wanneer ze een eend uit een boom wil redden valt ze met tak en al op de grond, om vervolgens dodelijk door de bliksem te worden getroffen. Kack happens. Toni moet terug naar Kacken, net terwijl hij de aandacht van een platenbaas heeft na een rapbattle. In zijn geboortedorp staat hij na jaren oog in oog met zijn zussen, zijn veel te jonge stiefvader en als klap op de vuurpijl zijn zoon Charly - waarvan hij niet eens wist dat hij die had.
Het is meligheid troef in de serie van de broers Alex en Dimitrij Schaad. De laatste speelt overigens de bijrol van Toni’s stiefvader Johnny Carrera. Die iedereen wil doen geloven dat hij Mexicaan is en ondanks zijn leeftijd graag papa of opa genoemd wil worden. Het plot schiet alle kanten op, waarbij elke aflevering de focus lijkt te verleggen, maar net zoals Toni nooit iets afmaakt. Toni wordt onder druk gezet om een hit te schrijven, maar er komt niets zinnigs uit. Ondertussen wordt hij geacht een band met Charly op te bouwen, maar met het vaderschap weet hij al helemaal geen raad.
Kacken an der Havel is vormgegeven in veel felle primaire kleuren, variërend van de outfits tot de decors. Het doet dan ook aan als een stripverhaal, waar de vele flauwigheden prima zijn in te passen. De lichtvoetige toon heeft ook tot onvermijdelijk gevolg dat de karakters weinig diepte meekrijgen. Er is een overdaad aan bijfiguren die niet allemaal even goed uit de verf komen en soms zelfs een onduidelijke functie in het verhaal innemen. Toni zelf is een goedzak die eigenlijk nergens goed in is, maar het toch telkens opnieuw blijft proberen. Je moet het hem nageven.
De Duitse serie moet het hebben van kleine charmante knipogen. Tamelijk hilarisch en kolderiek is platenbaas Dr. Drehws, met een hele goudmijn aan tanden in zijn mond. Om Toni en zijn familie beter te leren kennen reist hij af naar Kacken. In restaurant Gaslight krijgt de kijker in een salvo oneliners de term gaslighting uitgelegd. Ook grappig is de hitproducent, die wordt betaald met de gouden Trabant uit Toni’s erfenis.
Maar deze komische speldenprikjes blijken niet voldoende om de interesse in de alle kanten opschietende serie vast te houden. Sommige verhaalelementen vragen om uitleg, maar krijgen deze niet. Wat is bijvoorbeeld de functie van het door Toni geadopteerde eendenkuiken Tupac, behalve dat een leuke gimmick zijn? De fictieve levensloop van rapper Fatoni is een samenraapsel van geslaagde en minder geslaagde flauwekul, maar een een(d)heid is het niet.
