HBO Max-serie 'Heated Rivalry': zinderend en taboedoorbrekend

Regie: Jacob Tiernay | Cast: Connor Storrie (Ivan Rozanov), Hudson Williams (Shane Hollander), François Arbaud (Scott Hunter), Robbie G.K. (Kip Grady), Christina Chang (Yuna Hollander), Dylan Walsh (David Hollander), Callan Potter (Hayden Pike), Kamilla Kowal (Jackie Pike), e.a. | Afleveringen: 6 | Speelduur: 43-55 minuten | Jaar: 2025

Je moet behoorlijk stevig in je sportschoenen staan wil je als atleet uit de kast komen. Er moeten beledigende spreekkoren in de stadions worden getrotseerd en toxisch masculiene denkbeelden en rolpatronen worden doorbroken. Het is dan ook een moedige onderneming om de taboes rondom het onderwerp te doorbreken met een realistische verbeelding van een relatie tussen twee sporters van hetzelfde geslacht. Het Heated Rivalry durft het aan en kwijt zich op indrukwekkende wijze van haar taak.

De Canadese serie kon niet alleen rekenen op aandacht en steun van de lhbtqia- gemeenschap, maar vond ook een publiek bij de heteroseksuele vrouwelijke kijker. Bedenker en schrijver Jacob Tierney begeeft zich met deze serie in meerdere manieren op glad ijs, want de twee hoofdpersonen zijn ijshockeyers. De stoere sporters reserveren hun zachte en gevoelige kant voor elkaar, waarbij lust geleidelijk overvloeit in romantiek.

Hudson Williams speelt Shane Hollander, een Japans-Canadese ijshockeyer die als nieuwkomer in Montreal als groot talent te boek staat. Zijn grootste rivaal is de Rus Ilya Rozanov – een knappe rol van de afgetrainde voormalige gymnast Connor Storrie – die bij de concurrent in het Amerikaanse Boston speelt. De twee natuurtalenten cultiveren met alle liefde hun onderlinge rivaliteit, die een hoop media-aandacht krijgt. Wanneer de twee elkaar alleen treffen tijdens een work-out, springt een vonk over die de veilige muren van het krachthonk of de hotelkamers vooral niet mag verlaten.

Tierney volgt het stel tijdens de periodieke samenkomsten, wanneer de twee verliefde rivalen met elkaar de hockeysticks kruisen. De vele seksueel geladen ontmoetingen neigen naar erotiek, waarbij eerlijkheid gepretendeerd wordt maar perfect geboetseerde sportlijven de inzet zijn. Onhandig gestuntel wordt gedomineerd door zelfverzekerde seksuele onbezonnenheid. Helemaal realistisch zijn de dampende sessies tussen de lakens dus niet, maar we zagen sinds Queer as Folk zelden zoveel onomfloerste directheid.

Wanneer de chemie tussen de twee ijshockeyers vorm heeft gekregen, schaatst Tierney in de derde aflevering een aanvankelijk wat afleidende zijweg in. Opeens krijgen we het verhaal te zien van een ijshockeyer van een compleet ander team die met soortgelijke gevoelens worstelt. Het initiële ongeduld om te willen weten hoe het verdergaat tussen Shane en Ilya maakt langzaam plaats voor begrip over deze nieuw geïntroduceerde verhaallijn. Die maakt namelijk duidelijk wat er allemaal op het spel staat.

Na deze thematische aanvulling durft Tierney dieper in gevoelslevens van Shane en Ilya te duiken. De geest is uit de fles, maar in de kast blijven lijkt een schijnveiligheid. Een romance van Shane met een actrice wordt breed in de media uitgemeten, maar is een grote afleidingsmanoeuvre. Ilya ondervindt op zijn beurt hinder van zijn Russische roots, waarbij masculiniteit de boventoon voert.

Net zoals de personages bewandelen cast en maker zeker niet de makkelijke weg en vertonen ze ware toewijding. Vooral de inspanningen van Storrie zijn bewonderenswaardig. De Canadese acteur volgde maandenlang taallessen om zijn Russische dialogen en vette accent zo natuurgetrouw mogelijk neer te zetten, ook al leerde hij de taal niet daadwerkelijk spreken.

Van uitzonderlijke klasse is een telefonische dialoog tussen Shane en Ilya. Terwijl de laatste zich voor familiezaken in Rusland bevindt, wordt hij uitgedaagd om zijn gevoelens in het Russisch te verwoorden. Hoewel zijn gesprekspartner geen woord verstaat van de monoloog die volgt, markeert het gesprek de eerste keer dat Ilya zijn gevoelens veilig kan openbaren.

Het is een prachtige metafoor voor het kruispunt waarop de atleten zich bevinden. Er is geen weg meer terug, maar alle zekerheden van een carrière en een zorgeloos leven worden in de waagschaal gelegd. Het duurt even voordat je voorbij de ogenschijnlijke banaliteiten van een louter seksueel geladen relatie kan kijken. Maar wanneer de schoonheid van Heated Rivalry zich openbaart ben je compleet om.