Recensie
Netflix-serie 'Blind Sherlock': spannende politieserie over (af)luisteren naar de waarheid
Luisteren maakt het verschil in deze vermakelijke misdaadserie van eigen bodem.
Regie: Joost Wynant | Cast: Bart Kelchtermans (Roman Mertens), Frank Lammers (Nico), Sigrid ten Napel (Caro), Charlie Chan Dagelet (Suus), Pierre Bokma (Politiechef), Aysegul Karaca (Mey), Denzel Goudmijn (Zavi) Manoushka Zeegelaar Breeveld (Lucia (Limon), e.a. | Afleveringen: 6 | Speelduur: 41-46 minuten | Jaar 2026
Blind Sherlock laat zien dat luisteren minstens zo belangrijk is als zien. Dit vermakelijke misdaaddrama van Nederlandse bodem volgt de blinde Roman, die op jonge leeftijd zijn zicht verloor en sindsdien zijn gehoor buitengewoon goed heeft ontwikkeld. Om meer betekenis aan zijn leven te geven solliciteert hij bij de afluistereenheid van de Rotterdamse politie. Daar raakt hij betrokken bij een zaak rond machtige drugscriminelen.
Wie zijn Marvel-producties kent, zal bij Blind Sherlock denken aan Daredevil. Beide series draaien om blinde hoofdpersonages met een sterk rechtvaardigheidsgevoel. Maar waar Daredevil een traditionele superheld is, blijft Blind Sherlock geworteld in realisme. De serie is zelfs losjes gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Sacha van Loo, wat het geheel extra geloofwaardig maakt.
Ook visueel zit de serie prima in elkaar. De scènes waarin Roman afluistert, zijn creatief vormgegeven: zijn verbeelding wordt tot leven gebracht. We horen niet alleen wat hij hoort, maar zien ook zijn gedachten. Als er over schoenen wordt gepraat, komen die direct in beeld. Wanneer Roman hoort dat ze blauw zijn, veranderen ze meteen van kleur. Ook is er een grappige cameo van Ronnie Flex, die verschijnt wanneer iemand een nummer van hem afspeelt.
Daarnaast valt de casting op. Bart Kelchtermans is blind en brengt daarmee authenticiteit in de hoofdrol. Hij overtuigt en je hoopt dan ook dat hij na deze rol vaker acterend te zien zal zijn. Frank Lammers levert als de wat plat Rotterdamse chef van de eenheid een paar leuke, luchtige momenten. Hij heeft een goede chemie met Kelchtermans en geniet zichtbaar van zijn rol. Sigrid ten Napel voegt emotionele diepgang toe als Romans vriendin.
De emotionele kern van de serie, Romans worsteling met het aanstaande vaderschap, is sympathiek, maar zorgt zeker in de tweede helft voor wel erg veel drama. Je wil Roman soms even door elkaar schudden om hem erop te wijzen dat zijn angsten ongegrond zijn. Maar die innerlijke strijd maakt hem ook menselijk.
Vanaf de eerste scène zit het tempo er goed in. Elke aflevering biedt genoeg spanning en er komen steeds nieuwe feiten naar boven. Wel zijn er af en toe momenten waarop je als kijker zit te wachten tot de personages bepaalde plotpunten uitvogelen. Bijvoorbeeld dat een crimineel die steeds naar dezelfde golfclub gaat, daar wellicht niet alleen komt om te golfen. Als je voor dit soort zaken gevoelig bent, zul je je af en toe flink ergeren.
Maar Blind Sherlock is kort en vermakelijk genoeg om in ieder geval niet te vervelen. Het tempo, de visualisering van de afluisterscènes maken de sterke cast maken deze miniserie een aanrader als tussendoortje met een leuke invalshoek.
Blind Sherlock laat zien dat luisteren minstens zo belangrijk is als zien. Dit vermakelijke misdaaddrama van Nederlandse bodem volgt de blinde Roman, die op jonge leeftijd zijn zicht verloor en sindsdien zijn gehoor buitengewoon goed heeft ontwikkeld. Om meer betekenis aan zijn leven te geven solliciteert hij bij de afluistereenheid van de Rotterdamse politie. Daar raakt hij betrokken bij een zaak rond machtige drugscriminelen.
Wie zijn Marvel-producties kent, zal bij Blind Sherlock denken aan Daredevil. Beide series draaien om blinde hoofdpersonages met een sterk rechtvaardigheidsgevoel. Maar waar Daredevil een traditionele superheld is, blijft Blind Sherlock geworteld in realisme. De serie is zelfs losjes gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Sacha van Loo, wat het geheel extra geloofwaardig maakt.
Ook visueel zit de serie prima in elkaar. De scènes waarin Roman afluistert, zijn creatief vormgegeven: zijn verbeelding wordt tot leven gebracht. We horen niet alleen wat hij hoort, maar zien ook zijn gedachten. Als er over schoenen wordt gepraat, komen die direct in beeld. Wanneer Roman hoort dat ze blauw zijn, veranderen ze meteen van kleur. Ook is er een grappige cameo van Ronnie Flex, die verschijnt wanneer iemand een nummer van hem afspeelt.
Daarnaast valt de casting op. Bart Kelchtermans is blind en brengt daarmee authenticiteit in de hoofdrol. Hij overtuigt en je hoopt dan ook dat hij na deze rol vaker acterend te zien zal zijn. Frank Lammers levert als de wat plat Rotterdamse chef van de eenheid een paar leuke, luchtige momenten. Hij heeft een goede chemie met Kelchtermans en geniet zichtbaar van zijn rol. Sigrid ten Napel voegt emotionele diepgang toe als Romans vriendin.
De emotionele kern van de serie, Romans worsteling met het aanstaande vaderschap, is sympathiek, maar zorgt zeker in de tweede helft voor wel erg veel drama. Je wil Roman soms even door elkaar schudden om hem erop te wijzen dat zijn angsten ongegrond zijn. Maar die innerlijke strijd maakt hem ook menselijk.
Vanaf de eerste scène zit het tempo er goed in. Elke aflevering biedt genoeg spanning en er komen steeds nieuwe feiten naar boven. Wel zijn er af en toe momenten waarop je als kijker zit te wachten tot de personages bepaalde plotpunten uitvogelen. Bijvoorbeeld dat een crimineel die steeds naar dezelfde golfclub gaat, daar wellicht niet alleen komt om te golfen. Als je voor dit soort zaken gevoelig bent, zul je je af en toe flink ergeren.
Maar Blind Sherlock is kort en vermakelijk genoeg om in ieder geval niet te vervelen. Het tempo, de visualisering van de afluisterscènes maken de sterke cast maken deze miniserie een aanrader als tussendoortje met een leuke invalshoek.
