SkyShowtime-serie 'The 'Burbs': eerder een remake van 'Desperate Housewives'

Regie: Jeff Byrd, Thembi Banks, Heather Jack, e.a. | Cast: Keke Palmer (Samira Fisher), Jack Whitehall (Rob Fisher), Julia Duffy (Lynn Gardner), Kapil Talwalkar (Naveen Varma), Paula Pell (Dana Richards), Danielle Kennedy (Agnes Festersen), Randy Oglesby (Bill Festersen), e.a. | Afleveringen: 8 | Speelduur: 35-48 minuten | Jaar: 2026

Joe Dante is voornamelijk bekend van Gremlins, maar heeft meer geliefde titels op zijn naam staan. Zoals The 'Burbs uit 1989, waarin enkele bewoners van een kleine woonwijk zich gedragen als kleuters om hun fantasierijke complotten over hun nieuwe buren te bewijzen. Zijn er echt acht afleveringen nodig om dat verhaal opnieuw te vertellen? Geen idee, want deze remake lijkt eerder op Desperate Housewives.

Het plot rondom de mysterieuze nieuwe bewoner van een vervallen huis krijgt weliswaar de meeste aandacht, om toch het labeltje 'remake' te kunnen verdienen, maar er speelt ook iets achter vrijwel elke andere voordeur. Zo is de vergelijking met Marc Cherry's thrillersoap van twintig jaar geleden snel gemaakt. Nogal dubbelop, omdat het verhaal draait om vier verschillende buren die samenwerken om een mysterie te ontrafelen. De serie is ook nog eens gefilmd op dezelfde set als Desperate Housewives, al was deze straat oorspronkelijk gebouwd voor de originele The 'Burbs.

Samira is net met haar man en baby verhuisd naar de wijk waar hij is opgegroeid. Het sinistere krot aan de overkant, met een duister achtergrondverhaal over een vermist meisje, stond leeg maar wordt plots verkocht aan een teruggetrokken man. Als welkomstgebaar laat Samira een bordje brownies achter bij zijn voordeur, maar zijn reactie is de politie op haar afsturen. Als wraak verzamelt Samira haar buren om te ontdekken wat deze man verbergt. De buren zelf houden echter ook het een en ander achter.

Samira was voorheen werkzaam als advocaat. Dat maakt Nope-actrice Keke Palmer niet de juiste keuze voor deze rol, tenzij het de bedoeling is dat Samira een advocaat was met een discutabele werkwijze. Wat betreft het komische aspect is Palmer wél de juiste hoofdrolspeler, gezien haar humoristische charme. Dat blijkt wel wanneer iemand haar als snack een sardientje op een pretzel aanbiedt, wat een verwijzing is naar de originele film. De subtiliteit waarmee Palmer die walgelijke combinatie wegwerkt is sterker dan die van Tom Hanks in de film.

Toch lig je niet bepaald krom van het lachen. The 'Burbs is luchtig en amusant, maar verre van hilarisch. Enerzijds omdat het script weinig knallers biedt (de makers zoeken de humor vooral in lompe opmerkingen), anderzijds omdat een deel van de acteurs de lach niet genoeg aan de kont heeft hangen. Vooral Paula Pell probeert merkbaar te improviseren, maar valt terug op uitgekauwd materiaal ("I think I just peed a little").

Ook intrigeert het hoofdmysterie een stuk minder dan dat van de film. Daarin werden we getrakteerd op onaardse lichten, geluiden uit de kelder en drie kleurrijke vreemdelingen. Hier moeten we het doen met een normaal ogende vent die met rust gelaten wil worden. Nu is het asociaal dat hij om niks de politie belt, maar dat bewijst juist dat zijn geheim niet sterk genoeg is om de omwonenden op eigen initiatief te laten speurneuzen.

Het thema in de film was de paranoia en xenofobie van de blanke, verveelde man in de Amerikaanse buitenwijk. De serie komt niet verder dan 'buren zijn nieuwsgierig' en 'ieder huisje heeft zijn kruisje'. In de eerste aflevering tikt de serie voorzichtig racisme aan, maar laat dat flauwe draadje vervolgens meteen weer los. Het verhaal krijgt geen afronding, enkel een open deur naar een volgend seizoen. Maar aangezien alle burengeheimen aan het einde zijn geopenbaard is er weinig om naar terug te (willen) keren.