Recensie
Netflix-serie ‘Big Mistakes’: een geestige ‘Breaking Bad’ met een dominee en zijn gestoorde zus
Dan Levy en Rachel Sennotts zwarte komedie is van meet af aan een schot in de roos en laat geen enkele steek vallen.
Regie: Dean Holland | Cast: Dan Levy (Nicky), Taylor Ortega (Morgan), Laurie Metcalf (Linda), Jack Innanen (Max), Boran Kuzum (Yusuf), Abby Quinn (Natalie), Mark Ivanir (Ivan), Elizabeth Perkins (Annette) e.a. | Afleveringen: 8 | Speelduur: 31-37 minuten | Jaar: 2026
De Canadese acteur-schrijver Dan Levy bedacht samen met zijn collega Rachel Sennott een zwart komische variatie op Breaking Bad. Sennott zou oorspronkelijk zijn tegenspeelster worden, maar het werk aan een andere serie beperkte haar inbreng tot achter de schermen. Ironisch genoeg heeft dat Big Mistakes meer dan waarschijnlijk nog beter gemaakt. Niet dat Sonnett geen goede vertolking zou hebben gegeven, maar haar vervangster, de compleet onbekende Taylor Ortega, is eenvoudigweg perfect in haar rol. Een serie die van meet af aan scoort.
Homoseksuele dominee Nicky probeert een voorbeeldig leven te leiden. Maar met een familie als de zijne lukt dat niet helemaal. Hij moet naar de pijpen dansen van zijn bazige moeder Linda, die het in haar hoofd heeft gehaald om zich kandidaat te stellen voor het burgemeesterschap. Dat betekent echter dat hij zijn relatie met zijn partner geheim moet houden. De grootste hindernis voor een sereen leven is echter zijn prettig gestoorde zus Morgan. Zijn relatie met Morgan is er een van haat en liefde. Zij brengt hem immers voortdurend in de problemen door haar impulsief gedrag.
Wanneer hun grootmoeder sterft, moeten Nicky en Morgan een halsnoer zien te vinden als eerbetoon aan het oudje. Ze vinden er een in het winkeltje van Turk Yusuf, maar die wil het sieraad niet verkopen. Wat Nicky en Morgan niet weten, is dat de shop een dekmantel is voor een Russische maffiabende. Morgan steelt het juweel, maar niet lang daarna komt Yusuf het terug opeisen. Intussen is het halsnoer al begraven met de grootmoeder. Dat is het begin van de criminele carrière van broer en zus.
Het gebeurt maar zelden dat een serie je vanaf de eerste scène inpalmt. Maar Big Mistakes is er zo een. De serie bevat geen enkele grap om de grap. Maar de situaties zijn ongemeen grappig. Zo probeert Morgan het juweel van haar grootmoeder op te graven, om na uren graven vast te stellen dat ze bij de overleden buurman zit. Ook zeer geestig zijn de oeverloze discussies tussen broer en zus, waardoor ze vergeten in welke levensgevaarlijke situatie ze zijn beland.
Levy en Sonnett hebben hun uiterste best gedaan om de personages zo perfect mogelijk, en dus zeer geloofwaardig te tekenen. Het zijn absoluut geen karikaturen en ze zijn bovendien bijzonder interessant. Nicky toont zich als een neurotische homo die, ondanks zijn roeping, geen andere uitweg ziet dan mee te stappen in criminele projecten. Dat wordt getriggerd door zijn zus Morgan die in de meeste situaties, hoe dramatisch ook, iets onverwachts of impulsiefs doet, en daarbij ook nog een waterval aan excuses of verwijten produceert.
Maar de serie had nooit kunnen werken zonder de geweldig casting. Het is moeilijk voor te stellen dat andere acteurs hadden kunnen worden ingehuurd zonder kwaliteitsverlies. Het samenspel tussen Levy en Ortega geeft vonken. Maar ook Laurie Metcalf als de moederkloek en Mark Ivanir als een zestigjarige Russische gangsterbaas die grootse plannen heeft terwijl hij eigenlijk maar een kleine vis is, leveren puik werk af.
Het meest verrassende aan de serie is dat je Nicky en Morgan nooit veroordeelt wanneer ze in het criminele milieu terechtkomen. Het script is zo fijn gestemd dat je helemaal gelooft dat ze door de situatie en hun neurotische persoonlijkheden niet anders kunnen dan in de misdaad te stappen. Ze zijn niet zoals Walter White, die door gefnuikte ambitie en een groot ego "de man die aanklopt" is geworden. Nicky en Morgan blijven brave zielen en zullen nooit veranderen.
Nu, de serie heeft het wel over het misdaadmilieu, maar in de kern draait alles rond een dysfunctionele familie. Nicky en zijn familie houden wel van elkaar, maar ze kunnen geen minuut een normale conversatie voeren. Er wordt altijd gebotst en ze gaan in die botsingen helemaal op. Net dat aspect, samen met een zekere naïveteit, maakt van hen een gemakkelijk doelwit van criminelen.
Het zou fijn zijn indien Big Mistakes na één seizoen stopt. Waarom zou je iets dat quasi perfect is willen uitmelken. Het geweldige einde opent evenwel de deur voor een tweede seizoen, zeker wanneer de serie (meer dan waarschijnlijk) een kijkcijferkanon wordt. Wordt vervolgd.
De Canadese acteur-schrijver Dan Levy bedacht samen met zijn collega Rachel Sennott een zwart komische variatie op Breaking Bad. Sennott zou oorspronkelijk zijn tegenspeelster worden, maar het werk aan een andere serie beperkte haar inbreng tot achter de schermen. Ironisch genoeg heeft dat Big Mistakes meer dan waarschijnlijk nog beter gemaakt. Niet dat Sonnett geen goede vertolking zou hebben gegeven, maar haar vervangster, de compleet onbekende Taylor Ortega, is eenvoudigweg perfect in haar rol. Een serie die van meet af aan scoort.
Homoseksuele dominee Nicky probeert een voorbeeldig leven te leiden. Maar met een familie als de zijne lukt dat niet helemaal. Hij moet naar de pijpen dansen van zijn bazige moeder Linda, die het in haar hoofd heeft gehaald om zich kandidaat te stellen voor het burgemeesterschap. Dat betekent echter dat hij zijn relatie met zijn partner geheim moet houden. De grootste hindernis voor een sereen leven is echter zijn prettig gestoorde zus Morgan. Zijn relatie met Morgan is er een van haat en liefde. Zij brengt hem immers voortdurend in de problemen door haar impulsief gedrag.
Wanneer hun grootmoeder sterft, moeten Nicky en Morgan een halsnoer zien te vinden als eerbetoon aan het oudje. Ze vinden er een in het winkeltje van Turk Yusuf, maar die wil het sieraad niet verkopen. Wat Nicky en Morgan niet weten, is dat de shop een dekmantel is voor een Russische maffiabende. Morgan steelt het juweel, maar niet lang daarna komt Yusuf het terug opeisen. Intussen is het halsnoer al begraven met de grootmoeder. Dat is het begin van de criminele carrière van broer en zus.
Het gebeurt maar zelden dat een serie je vanaf de eerste scène inpalmt. Maar Big Mistakes is er zo een. De serie bevat geen enkele grap om de grap. Maar de situaties zijn ongemeen grappig. Zo probeert Morgan het juweel van haar grootmoeder op te graven, om na uren graven vast te stellen dat ze bij de overleden buurman zit. Ook zeer geestig zijn de oeverloze discussies tussen broer en zus, waardoor ze vergeten in welke levensgevaarlijke situatie ze zijn beland.
Levy en Sonnett hebben hun uiterste best gedaan om de personages zo perfect mogelijk, en dus zeer geloofwaardig te tekenen. Het zijn absoluut geen karikaturen en ze zijn bovendien bijzonder interessant. Nicky toont zich als een neurotische homo die, ondanks zijn roeping, geen andere uitweg ziet dan mee te stappen in criminele projecten. Dat wordt getriggerd door zijn zus Morgan die in de meeste situaties, hoe dramatisch ook, iets onverwachts of impulsiefs doet, en daarbij ook nog een waterval aan excuses of verwijten produceert.
Maar de serie had nooit kunnen werken zonder de geweldig casting. Het is moeilijk voor te stellen dat andere acteurs hadden kunnen worden ingehuurd zonder kwaliteitsverlies. Het samenspel tussen Levy en Ortega geeft vonken. Maar ook Laurie Metcalf als de moederkloek en Mark Ivanir als een zestigjarige Russische gangsterbaas die grootse plannen heeft terwijl hij eigenlijk maar een kleine vis is, leveren puik werk af.
Het meest verrassende aan de serie is dat je Nicky en Morgan nooit veroordeelt wanneer ze in het criminele milieu terechtkomen. Het script is zo fijn gestemd dat je helemaal gelooft dat ze door de situatie en hun neurotische persoonlijkheden niet anders kunnen dan in de misdaad te stappen. Ze zijn niet zoals Walter White, die door gefnuikte ambitie en een groot ego "de man die aanklopt" is geworden. Nicky en Morgan blijven brave zielen en zullen nooit veranderen.
Nu, de serie heeft het wel over het misdaadmilieu, maar in de kern draait alles rond een dysfunctionele familie. Nicky en zijn familie houden wel van elkaar, maar ze kunnen geen minuut een normale conversatie voeren. Er wordt altijd gebotst en ze gaan in die botsingen helemaal op. Net dat aspect, samen met een zekere naïveteit, maakt van hen een gemakkelijk doelwit van criminelen.
Het zou fijn zijn indien Big Mistakes na één seizoen stopt. Waarom zou je iets dat quasi perfect is willen uitmelken. Het geweldige einde opent evenwel de deur voor een tweede seizoen, zeker wanneer de serie (meer dan waarschijnlijk) een kijkcijferkanon wordt. Wordt vervolgd.
