Recensie
Netflix-serie 'His & Hers': strakke thriller met verbijsterend einde
Deze klassieke whodunit weet de kijker compleet te verrassen, zonder deze op het verkeerde been te zetten
Regie: Anja Marquardt, William Oldroyd | Cast: Jon Bernthal (Jack), Tessa Thompson (Anna), Sunita Mani (Priya), Pablo Schreiber (Richard), Marin Ireland (Zoe), Crystal Fox (Alice), Rebecca Rittenhouse (Lexie), Mike Pniewski (Jim), e.a.| Afleveringen: 6 | Speelduur: 39-47 minuten | Jaar: 2026
Netflix’ nieuwe miniserie His & Hers is een klassieke whodunit die zich langzaam ontvouwt en daarbij opvallend weinig steken laat vallen. Zes afleveringen lang draait alles om één vraag: wie heeft Rachel en later Helen en Zoe vermoord? De makers kiezen er niet voor de kijker voortdurend op het verkeerde been te zetten, maar voor een gecontroleerde opbouw waarin perspectief, het verleden en de waarheid centraal staan. Dat levert een solide, spannend verhaal op, al had het af en toe best wat scherper en gedurfder gemogen zijn.
Het verhaal begint met de moord op een vrouw die deel uitmaakte van een hechte vriendinnengroep uit hun highschooltijd. Vijf vrouwen, één verleden, en een tragedie die oude wonden lijkt te openen. De zaak wordt onderzocht door rechercheur Jack, die persoonlijk bij het verhaal betrokken blijkt, terwijl zijn vrouw Anna na een periode van afwezigheid terugkeert als televisiejournalist en verslaggever. Hun huwelijk, getekend door verlies, vormt een belangrijk emotioneel fundament van het plot.
Wat de makers direct goed doen, is het zorgvuldig doseren van informatie. Er worden nooit te veel kaarten tegelijk op tafel gelegd en de kijker blijft gedurende de hele serie net voldoende in het ongewisse. Er wordt wel richting naar een verdachte gewezen (want waar is die vijfde vriendin, die vroeger gepest werd gebleven), maar de kijker wordt niet voortdurend op het verkeerde been gezet. De spanning zit dan ook niet in hele spectaculaire plottwists, maar in wat er níét wordt verteld. De kijker wordt uitgenodigd om zelf verbanden te leggen.
De structuur is opvallend strak. Verhaallijnen sluiten logisch op elkaar aan en losse eindjes worden netjes weggewerkt, als daar al sprake van is. Dat alles soms wel erg toevallig samenkomt, valt moeilijk te ontkennen, maar binnen dit genre is dat geen doodzonde. Belangrijker is het dat de serie haar eigen regels serieus neemt. Er zijn geen gaten die vluchtig gedicht worden en geen onthullingen die eerder gelegde informatie onderuithalen. En dat is bijna verfrissend te noemen, want een waterdicht scenario wordt een steeds grotere zeldzaamheid.
Het acteerwerk draagt hier sterk aan bij. De cast overtuigt, maar doet dat zonder te overdrijven. Emoties blijven grotendeels onder de oppervlakte, wat goed past bij een verhaal waarin vrijwel iedereen iets te verbergen heeft. Vooral de dynamiek tussen Anna en Jack is geloofwaardig: hun ontmoetingen zijn geladen en de stiltes tussen hen zijn veelzeggend. Ook de bijrollen zijn zorgvuldig ingevuld, zonder overbodige uitvergrotingen. Sterker nog, je zou ze eerder subtiel kunnen noemen, ook al blijkt aan het einde dat deze bijrollen veel meer op hun kerfstok hebben dan de kijker aanvankelijk had verwacht.
Toch is His & Hers niet onbekritiseerbaar. De makers spelen het relatief veilig. Hoewel er regelmatig wordt gesuggereerd dat niets is wat het lijkt, worden kijkers zelden echt op het verkeerde been gezet. De spanning blijft constant, maar daardoor wel in een voorspelbaar ritme. Af en toe had een radicalere wisseling in de verdenking of een bewuste misleiding het verhaal wat meer op scherp kunnen zetten. Nu blijft alles net even te netjes binnen de lijntjes.
Interessant is de manier waarop de serie reflecteert op waarheid en narratief. In de openingsaflevering horen we de stem van Anna, die stelt dat er altijd meerdere kanten aan een verhaal zijn. Die van hen en die van ons, die van jou en die van mij, die van hem en haar. Ook zegt ze dat de volledige waarheid zelden wordt verteld en stelt ze zelfs dat er altijd iemand is die liegt. Deze stem keert aan het einde terug, wanneer de kijker denkt dat alles is afgerond. Juist op dat moment wordt die zekerheid onderuitgehaald. Zonder hier te veel te verklappen: de serie blijkt nog één laag achter de hand te hebben, waardoor alles ineens heel anders blijkt te zijn.
Deze dubbele ontknoping is zonder twijfel het sterkste element van deze psychologische thriller. Waar eerst pesterijen uit de tienertijd van de vrouwen de basis lijken te zijn van heel het drama, blijkt dat ineens toch heel anders te liggen. Eerst wordt het grote mysterie opgelost op een manier die overtuigend en spannend is. Anna lijkt maar net aan de dood te ontsnappen. Daarna volgt nog een laatste draai, die veel verder teruggrijpt dan de kijker verwacht. De makers doen hiermee iets bijzonders: ze laten zien dat de waarheid achter een verhaal afhankelijk is van wie ze vertelt en waarom.
Niet alles aan dat slot is perfect. Er wordt een sprong in de tijd gemaakt om een jaar over te slaan en dit wat in te korten. Op zich prima, maar daarna volgt de tweede ontknoping en die krijgt maar weinig ruimte. De morele implicaties worden snel afgehandeld en emotioneel had het laatste kwartier meer tijd en aandacht mogen krijgen, want het is nogal wat, dat wat Anna en de kijker voor hun kiezen krijgen. De laatste aflevering is eigenlijk net te kort voor een dergelijk indrukwekkend einde.
His & Hers is geen revolutionaire thriller, maar wel een bijzonder degelijk gemaakte. Spannend, goed geacteerd en narratief stevig, met een slot dat écht durft te verrassen. Een verhaal dat blijft hangen en een onderliggende boodschap overbrengt naar de kijker, namelijk dat de waarheid lang niet altijd de waarheid is.
Netflix’ nieuwe miniserie His & Hers is een klassieke whodunit die zich langzaam ontvouwt en daarbij opvallend weinig steken laat vallen. Zes afleveringen lang draait alles om één vraag: wie heeft Rachel en later Helen en Zoe vermoord? De makers kiezen er niet voor de kijker voortdurend op het verkeerde been te zetten, maar voor een gecontroleerde opbouw waarin perspectief, het verleden en de waarheid centraal staan. Dat levert een solide, spannend verhaal op, al had het af en toe best wat scherper en gedurfder gemogen zijn.
Het verhaal begint met de moord op een vrouw die deel uitmaakte van een hechte vriendinnengroep uit hun highschooltijd. Vijf vrouwen, één verleden, en een tragedie die oude wonden lijkt te openen. De zaak wordt onderzocht door rechercheur Jack, die persoonlijk bij het verhaal betrokken blijkt, terwijl zijn vrouw Anna na een periode van afwezigheid terugkeert als televisiejournalist en verslaggever. Hun huwelijk, getekend door verlies, vormt een belangrijk emotioneel fundament van het plot.
Wat de makers direct goed doen, is het zorgvuldig doseren van informatie. Er worden nooit te veel kaarten tegelijk op tafel gelegd en de kijker blijft gedurende de hele serie net voldoende in het ongewisse. Er wordt wel richting naar een verdachte gewezen (want waar is die vijfde vriendin, die vroeger gepest werd gebleven), maar de kijker wordt niet voortdurend op het verkeerde been gezet. De spanning zit dan ook niet in hele spectaculaire plottwists, maar in wat er níét wordt verteld. De kijker wordt uitgenodigd om zelf verbanden te leggen.
De structuur is opvallend strak. Verhaallijnen sluiten logisch op elkaar aan en losse eindjes worden netjes weggewerkt, als daar al sprake van is. Dat alles soms wel erg toevallig samenkomt, valt moeilijk te ontkennen, maar binnen dit genre is dat geen doodzonde. Belangrijker is het dat de serie haar eigen regels serieus neemt. Er zijn geen gaten die vluchtig gedicht worden en geen onthullingen die eerder gelegde informatie onderuithalen. En dat is bijna verfrissend te noemen, want een waterdicht scenario wordt een steeds grotere zeldzaamheid.
Gerelateerd nieuws
Het acteerwerk draagt hier sterk aan bij. De cast overtuigt, maar doet dat zonder te overdrijven. Emoties blijven grotendeels onder de oppervlakte, wat goed past bij een verhaal waarin vrijwel iedereen iets te verbergen heeft. Vooral de dynamiek tussen Anna en Jack is geloofwaardig: hun ontmoetingen zijn geladen en de stiltes tussen hen zijn veelzeggend. Ook de bijrollen zijn zorgvuldig ingevuld, zonder overbodige uitvergrotingen. Sterker nog, je zou ze eerder subtiel kunnen noemen, ook al blijkt aan het einde dat deze bijrollen veel meer op hun kerfstok hebben dan de kijker aanvankelijk had verwacht.
Toch is His & Hers niet onbekritiseerbaar. De makers spelen het relatief veilig. Hoewel er regelmatig wordt gesuggereerd dat niets is wat het lijkt, worden kijkers zelden echt op het verkeerde been gezet. De spanning blijft constant, maar daardoor wel in een voorspelbaar ritme. Af en toe had een radicalere wisseling in de verdenking of een bewuste misleiding het verhaal wat meer op scherp kunnen zetten. Nu blijft alles net even te netjes binnen de lijntjes.
Interessant is de manier waarop de serie reflecteert op waarheid en narratief. In de openingsaflevering horen we de stem van Anna, die stelt dat er altijd meerdere kanten aan een verhaal zijn. Die van hen en die van ons, die van jou en die van mij, die van hem en haar. Ook zegt ze dat de volledige waarheid zelden wordt verteld en stelt ze zelfs dat er altijd iemand is die liegt. Deze stem keert aan het einde terug, wanneer de kijker denkt dat alles is afgerond. Juist op dat moment wordt die zekerheid onderuitgehaald. Zonder hier te veel te verklappen: de serie blijkt nog één laag achter de hand te hebben, waardoor alles ineens heel anders blijkt te zijn.
Deze dubbele ontknoping is zonder twijfel het sterkste element van deze psychologische thriller. Waar eerst pesterijen uit de tienertijd van de vrouwen de basis lijken te zijn van heel het drama, blijkt dat ineens toch heel anders te liggen. Eerst wordt het grote mysterie opgelost op een manier die overtuigend en spannend is. Anna lijkt maar net aan de dood te ontsnappen. Daarna volgt nog een laatste draai, die veel verder teruggrijpt dan de kijker verwacht. De makers doen hiermee iets bijzonders: ze laten zien dat de waarheid achter een verhaal afhankelijk is van wie ze vertelt en waarom.
Niet alles aan dat slot is perfect. Er wordt een sprong in de tijd gemaakt om een jaar over te slaan en dit wat in te korten. Op zich prima, maar daarna volgt de tweede ontknoping en die krijgt maar weinig ruimte. De morele implicaties worden snel afgehandeld en emotioneel had het laatste kwartier meer tijd en aandacht mogen krijgen, want het is nogal wat, dat wat Anna en de kijker voor hun kiezen krijgen. De laatste aflevering is eigenlijk net te kort voor een dergelijk indrukwekkend einde.
His & Hers is geen revolutionaire thriller, maar wel een bijzonder degelijk gemaakte. Spannend, goed geacteerd en narratief stevig, met een slot dat écht durft te verrassen. Een verhaal dat blijft hangen en een onderliggende boodschap overbrengt naar de kijker, namelijk dat de waarheid lang niet altijd de waarheid is.